[isim]

• Bu yer

  En solda yarım ay biçiminde soyunma odaları ve duşlar bulunurdu ve burayı erkek çocuklar kullanırdı. - Ayla Kutlu

[isim]

[din bilgisi]

• Hz. Muhammed'in Miraç Gecesi'ndeki biniti

[isim]

[askerlik]

• Dört bölükten kurulan, bir binbaşının komutasındaki asker birliği

  Gönderilecek askerin sekiz tabur olmasında büyük isabet vardır. - Salâh Birsel

• Küme, yığın, grup

[isim]

[halk ağzında]

• Sancı, buruntu

Ata Sözleri ve Deyimler

• burusu tutmak (veya tutulmak)

[isim]

• Bir öğrencinin öğrenimini sürdürebilmesi veya bir kimsenin bilgi ve görgüsünü artırması için belli bir süre devlet veya özel kuruluşlarca ödenen aylık para

  Öğrenimini tamamlaması için devlet bursuyla Almanya'ya gönderiliyor. - Necati Cumalı

• Bu amaçla vakfedilmiş paranın veya malın geliri

[sıfat]

• Gereğinden çok yemek yiyen, doymak bilmeyen (kimse)

  Kendi derecesinde olmamakla beraber o da hatırı sayılan oburlardan. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

• Tahıl ve başka iri taneli maddeleri elemek için kullanılan büyük delikli veya seyrek telli elek

Ata Sözleri ve Deyimler

• kalbura çevirmek
• kalbura dönmek
• kalburdan geçirmek
• kalbur gibi
• kalburla su taşımak

[isim]

[anatomi]

• Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı

• Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü

  Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum. - Haldun Taner

[mecaz]

• Kibir, büyüklenme

  Burnundan yanına varılmıyor.

[coğrafya]

• Karanın, özellikle yüksek ve dağlık kıyılarda, türlü biçimlerde denize uzanmış bölümü

Ata Sözleri ve Deyimler

• burnu bile kanamamak
• burnu büyümek
• burnu çenesine değmek
• burnu Kafdağı'na çıkmak (veya varmak)
• burnu Kafdağı'nda (olmak)
• burnu kırılmak
• burnuna girmek
• burnuna karıncalar dolmak
• burnuna koymak
• burnundan (fitil fitil) gelmek
• burnundan ayrılmamak
• burnundan düşen bin parça olmak
• burnundan gelmek
• burnundan getirmek
• burnundan kıl aldırmamak
• burnundan solumak
• burnundan yakalamak
• burnunda tütmek
• burnunu çekmek
• burnunu kırmak
• burnunun dibine sokulmak
• burnunun dikine (veya doğrusuna) gitmek
• burnunun ucundan ötesini (veya ilerisini) görmemek
• burnunun ucunu görmemek
• burnunun yeli harman savurmak
• burnunun yeli kırılmak
• burnunu sıksan canı çıkacak
• burnunu sokmak
• burnunu sürtmek (veya burnu sürtülmek)
• burnu sızlamak
• burnu yere düşse almaz
• burun bükmek
• burun kıvırmak
• burun şişirmek
• burun yapmak

[sıfat]

• Burulmuş olan

• Tadı kekre olan (meyve)

  Vişne şerbetinin bu buruk tadı gerçek midir? - Attila İlhan

[isim]

• Uygun olmayan şartlar sonucu dönerek büyüyen ağacın kerestesi

[mecaz]

• Alınarak küskünlük gösteren, gücenmiş (kimse)

  Rahmi'ye karşı o da ötekiler gibi buruktu. - Tarık Buğra

[isim]

• Türkiye'nin Marmara Bölgesi'nde yer alan illerinden biri

[isim]

• Burmak işi

  Ani bir diş ağrısı gibi, manevi bir sancı ruhumu burmaya başladı. - Hüseyin Cahit Yalçın

• Sarığıburma

• Burularak yapılmış altın bilezik

[sıfat]

• Burulmuş, burularak yapılmış, kıvrılmış

  Yoksa ben hiç de aptal, tutsak ruhlu, herhangi maskara herifin burma bıyıklarına hayran olan dişilerden değilim. - Halide Edip Adıvar

• Hadım etme, iğdiş etme

[halk ağzında]

• Musluk

[halk ağzında]

• Eğrilmek için bükülmüş yün

[halk ağzında]

• Yaşken burularak kurutulan ot

  Arabacılık, sararsın burmayı, çalarsın kamçıyı, haylarsın hayvanı geçer gidersin. - Ahmet Rasim

[halk ağzında]

• Kuru incir

[isim]

[eskimiş]

• Tuvalet deliğinden lağıma inen boru

• Boru biçiminde kap

  Ok kuburu.

• Bir tür tabanca, dolma tabanca

Ata Sözleri ve Deyimler

• kubur sıkmak

[sıfat]

[eskimiş]

• Çok sabırlı

[sıfat]

• Burkulmuş olan

• Hafif eğri

  Çayları dağıtan çocuk saat takındığı kolunu burkuk tutuyor; herkes görsün, ilk kol saatini. - Adalet Ağaoğlu

[isim]

• Burkmak işi