İçinde Emi Bulunan Kelimeler

İçinde EMİ olan 242 kelime bulunuyor. İçerisinde EMİ geçen kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Emi ile başlayan kelimeler. Emi ile biten kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

15 Harfli Kelimeler

ACEMİLEŞİVERMEK₂₉, ACEMİLEŞEBİLMEK₂₅, ADEMİMERKEZİYET₂₄, DEMİRLEYEBİLMEK₂₃, ANTİSEMİTİSTLİK₁₈

14 Harfli Kelimeler

ACEMİLEŞİVERME₂₈, SEMİZOTUGİLLER₂₅, ACEMİLEŞEBİLME₂₄, TEMİZLEYİCİLİK₂₃, DEMİRLEYEBİLME₂₂, İŞİTİLMEMİŞLİK₂₂, KEMİKLEŞTİRMEK₁₉

13 Harfli Kelimeler

EPİDEMİOLOJİK₃₁, GÖRÜLMEMİŞLİK₃₀, TEMİZLİKÇİLİK₂₀, KEMİKLEŞTİRME₁₈, DEMİRLETİLMEK₁₇

12 Harfli Kelimeler

EPİDEMİOLOJİ₃₀, CİVANPERÇEMİ₂₉, POLEMİKÇİLİK₂₁, DEMİRLEBLEBİ₁₉, ANTİSEMİTİZM₁₈, AKADEMİCİLİK₁₈, DEMİRLETİLME₁₆, KİREMİTÇİLİK₁₆, ANTİSEMİTİST₁₅, ANTİSEMİTLİK₁₄

11 Harfli Kelimeler

PAPAĞANYEMİ₂₉, EVVELEMİRDE₂₆, GÖRMEMİŞLİK₂₆, HİPOGLİSEMİ₂₆, SEMİYOLOJİK₂₆, YILANKEMİĞİ₂₂, SEMİZLEŞMEK₂₀, TEMİZLEYİCİ₂₀, ACEMİLEŞMEK₁₉, İŞİTİLMEMİŞ₁₉, DEMİRSİZLİK₁₈, DEMİRLEŞMEK₁₈, YEMİŞLENMEK₁₈, AKADEMİSYEN₁₇, BACAKKALEMİ₁₇, SEMİZLENMEK₁₇, KİREMİTHANE₁₆, KEMİRGENLER₁₆, KEMİKSİZLİK₁₆, KEMİKLEŞMEK₁₆
Tümünü Gör

10 Harfli Kelimeler

GÖRÜLMEMİŞ₂₇, SEMİYOLOJİ₂₅, ÇEMİŞGEZEK₂₄, MÜPHEMİYET₂₄, DEMİRPERDE₁₉, DEMİRHİNDİ₁₉, SEMİZLEŞME₁₉, TEMİZLEYİŞ₁₉, YEMİŞÇİLİK₁₉, ACEMİLEŞME₁₈, DEMİRLEYİŞ₁₈, MAHREMİYET₁₈, DEMİRLEŞME₁₇, DEMİRKAZIK₁₇, DEMİRKAPAN₁₇, MÜŞTEMİLAT₁₇, TEMİZLENİŞ₁₇, TEMİZLİKÇİ₁₇, YEMİŞLENME₁₇, DEMİRCİLİK₁₆
Tümünü Gör

9 Harfli Kelimeler

GÖZDEMİRİ₂₅, DEMİURGOS₁₉, MEMİŞHANE₁₈, POLEMİKÇİ₁₈, GEMİCİLİK₁₇, ŞEHREMİNİ₁₇, CEHENNEMİ₁₇, SEPTİSEMİ₁₆, AKADEMİCİ₁₅, KARAYEMİŞ₁₅, SEMİZLEME₁₅, CEMİYETLİ₁₅, DEMİRİMSİ₁₄, EMİŞTİRME₁₄, SEMİYOTİK₁₄, TEMİZLEME₁₄, DEMİRLEME₁₃, KİREMİTÇİ₁₃, SEMİRTMEK₁₂, ANTİSEMİT₁₁
Tümünü Gör

8 Harfli Kelimeler

GÖRMEMİŞ₂₃, DEMİRÖZÜ₂₂, ÇİĞNEMİK₁₉, DEMİRKÖY₁₉, FEMİNİZM₁₉, HEMZEMİN₁₇, MÜNDEMİÇ₁₇, YEMİŞÇİL₁₇, DEMİRBAŞ₁₆, EMİRGAZİ₁₆, FEMİNİST₁₆, GAZİEMİR₁₆, ÇEMİŞLİK₁₅, DEMİRSİZ₁₅, EPİDEMİK₁₅, SEMİZOTU₁₅, YEMİNSİZ₁₅, DEMİNCEK₁₄, DEMİRCİK₁₄, SEMİRGİN₁₄
Tümünü Gör

7 Harfli Kelimeler

EMİRDAĞ₁₇, İĞDEMİR₁₇, EMİNÖNÜ₁₆, YEMİŞÇİ₁₆, LÖSEMİT₁₅, SEMİZCE₁₅, ACEMİCE₁₄, EPİDEMİ₁₄, EFEMİNE₁₄, FEMİNEN₁₄, KUŞYEMİ₁₄, DEMİRCİ₁₃, POLEMİK₁₃, YEMİŞEN₁₃, YEMİŞLİ₁₃, CEMİYET₁₃, AYDEMİR₁₂, EMİSYON₁₂, EMİŞMEK₁₂, GEMİLİK₁₂
Tümünü Gör

6 Harfli Kelimeler

ÖDEMİŞ₁₈, GEMİCİ₁₄, LÖSEMİ₁₄, EMİŞME₁₁, HİKEMİ₁₁, CEMİLE₁₀, DEMİRİ₉, ÜREMİK₉, EMİLME₈, ANEMİK₇

5 Harfli Kelimeler

ÇEMİÇ₁₂, ÇEMİŞ₁₂, SEMİH₁₁, YEMİŞ₁₁, SEMİZ₁₀, ACEMİ₉, EMİCİ₉, REMİZ₉, TEMİZ₉, ZEMİN₉, CEMİL₉, DEMİR₈, DEMİN₈, ÜREMİ₈, YEMİN₈, LEMİS₇, ANEMİ₆, AKEMİ₆, KEMİK₆, REMİL₆
Tümünü Gör

4 Harfli Kelimeler

GEMİ₉, EMİŞ₈, CEMİ₈, EMİR₅, EMİN₅, EMİK₅, REMİ₅

EMİR (Kelime Kökeni: Arapça emr)

[isim]

Buyruk, komut, talimat, ferman

İstek
İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[bitki bilimi]

Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

Ata Sözleri ve Deyimler

emir almak
emir altına almak
emir vermek
emrine girmek
emrine vermek

Birleşik Kelimeler: emir cümlesi, emir eri, emir kipi, emir kulu, emir komuta zinciri, emirname, emir subayı, emretmek, emreylemek, emrihak, emrivaki, emre muharrer senet, yazılı emir, evvelemirde, arama emri, ita emri, ödeme emri, ölüm emri, tediye emri, verile emri

[isim]

Araplarda ve bazı Müslüman ülkelerde bir kavim, şehir veya ülkenin başı

EMİN (Kelime Kökeni: Arapça emīn)

[sıfat]

Güvenli
Bebesini emin ellere mi bırakmıştı acaba? - Ayşe Kulin

Sakıncasız, emniyetli, tehlikesiz
Dağlar hiçbir zaman emin değildir. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Şüphesi olmayan
Pek büyük bir serveti olduğundan emin idiler. - Halit Ziya Uşaklıgil

[isim]

[tarih]

Osmanlı Devleti'nde bazı devlet görevlerindeki sorumlu kişi
Şehremini.

Ata Sözleri ve Deyimler

emin olmak

Birleşik Kelimeler: yediemin, defter emini, sandık emini, sürre emini, şehremini

EMİK

[isim]

[halk ağzında]

Emmekten çürüyen yer, emme izi

İnsan beyni

REMİ (Kelime Kökeni: Fransızca rami)

[isim]

Genellikle dört kişi arasında elli kâğıtlık bir deste ve iki jokerle oynanan bir iskambil oyunu

ANEMİ (Kelime Kökeni: Fransızca anémie)

[isim]

[tıp]

Kansızlık

AKEMİ

[isim]

İki elemanlı mermer yapıştırıcısı

KEMİK

[isim]

[anatomi]

İnsanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü biçimdeki sert organların genel adı
Kemikten bir tahta gibi gıcırdayarak Nihat yerinden kalktı. - Peyami Safa

[sıfat]

Bu sert organdan yapılmış
Kemik tarak.

Ata Sözleri ve Deyimler

kemiğine (veya kemiklerine) kadar
kemiğini kurutmak
kemik atmak
kemik gibi
kemiklerini kırmak
kemikleri sayılmak
kemikleri sızlamak

Birleşik Kelimeler: kemik bilimi, kemik doku, kemik erimesi, kemik rengi, kemik veremi, kemik yalayıcı, kemik zarı, kuru kemik, tırnaksı kemik, aşık kemiği, atlas kemiği, baldır kemiği, belkemiği, bel kemiği, çekiç kemiği, dirsek kemiği, diz kapağı kemiği, elmacık kemiği, göğüs kemiği, gözyaşı kemiği, incik kemiği, kalbur kemiği, kalça kemiği, kamış kemiği, karaca kemiği, kaval kemiği, kol kemiği, köprücük kemiği, kuyruk kemiği, kuyruk sokumu kemiği, kürek kemiği, lades kemiği, mercimek kemiği, oynak kemiği, ön kol kemiği, örs kemiği, pazı kemiği, saban kemiği, sağrı kemiği, tarak kemiği, tırnak kemiği, topuk kemiği, uyluk kemiği, üzengi kemiği, yılankemiği

REMİL (Kelime Kökeni: Arapça reml)

[isim]

[eskimiş]

Kumda birtakım çizgiler çizerek fala bakma

Bu biçimde bakılan fal

Ata Sözleri ve Deyimler

remil atmak (veya dökmek)

ANEMİK (Kelime Kökeni: Fransızca anémique)

[sıfat]

[tıp]

Kansız
Kafa işlerimizin anemik bir soluklukta oluşunda yemeğe düşkünlüğümüzün rolü sanıldığından daha fazladır. - Haldun Taner

LEMİS (Kelime Kökeni: Arapça lems)

[isim]

[eskimiş]

El ile dokunarak duyma, bir şeye el ile dokunma

EMİLME

[isim]

Emilmek işi

DEMİR

[isim]

[kimya]

Atom numarası 26, atom ağırlığı 55,847, yoğunluğu 7,8 olan, 1510 °C'de eriyen, mavimtırak esmer renkte, özellikle çelik, döküm ve alaşımlar durumunda sanayide kullanılmaya en elverişli element (simgesi Fe)

[sıfat]

Bu elementten yapılmış
Hemşiresiyle rıhtımın kenarındaki demir kanepeye oturdular. - Peyami Safa

Bu elementten yapılmış parça
Ocak demiri. Kapı demiri. Pencere demiri.

Ayakkabı topuğuna veya ayakkabı burnuna aşınmayı önlemek için çakılan, özel olarak yapılmış madenden parça

[sıfat]

[mecaz]

Güçlü, kuvvetli, sert
O kadar çabuk uyanmıştı ki kalbinin demir bir elle sıkıldığını duydu. - Sait Faik Abasıyanık

[denizcilik]

Çıpa

Ata Sözleri ve Deyimler

demir almak
demir atmak
demire vurmak
demir gibi
demir ıslanmaz, deli uslanmaz
demir nemden, insan gamdan çürür
demir taramak
demir tavında dövülür
demir üzerinde

Birleşik Kelimeler: demir ağacı, demirbaş, demir bilek, demir boku, demir dikeni, demir hat, demirhindi, demirkapan, demir kapı, Demirkazık, demir kırı, demir leblebi, demir oksit, demir para, demir pası, Demirperde, demir perde, demir rengi, demir resmi, demir sülfat, demir yeri, demir yolcu, demir yolu, demir yumruk, ak demir, aydemir, çekme demir, çifte demir, çubuk demir, delikli demir, dişi demir, dökme demir, erkek demir, hasır demir, iğdemir, kütük demir, nervürlü demir, buz demiri, gözdemiri, ızgara demiri, kol demiri, köşe demiri, kulak demiri, L demiri, özek demiri, saban demiri, topuk demiri

DEMİN

[zarf]

Az önce, demincek, deminden
Demin aynanın arkasına baktım, bulamadım. - Mahmut Yesari

Birleşik Kelimeler: deminden beri

ÜREMİ (Kelime Kökeni: Fransızca urémie)

[isim]

[tıp]

Ürenin idrarla çıkmayıp kanda birikmesi sonucu ortaya çıkan hastalık

YEMİN (Kelime Kökeni: Arapça yemīn)

[isim]

Ant

Ata Sözleri ve Deyimler

yemin etmek
yemin etsem başım ağrımaz
yemini basmak
yemin içmek
yemin verdirmek (veya ettirmek)
yemin vermek

Birleşik Kelimeler: yemin billah, yemin kasem, yemin töreni