[isim]

[halk ağzında]

• Abla

• Anne

[isim]

• Yünün dövülmesiyle yapılan kalın ve kaba kumaş

• Bu kumaştan yapılmış yakasız ve uzun üstlük

[sıfat]

• Bu kumaştan yapılan

[eskimiş]

• Bu kumaştan yapılan ve dervişlerce giyilen hırka

• Kepenek (I)

Ata Sözleri ve Deyimler

• aba altında er yatar
• aba altından sopa (veya değnek) göstermek
• aba gibi
• abanın kadri yağmurda bilinir
• aba vakti yaba, yaba vakti aba
• abayı sermek
• abayı yakmak

[sıfat]

[eskimiş]

• Bayındır

• Şen, rahat

Ata Sözleri ve Deyimler

• abat etmek (veya eylemek)
• abat olmak

[sıfat]

• Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz, sakil, ince karşıtı

  Cebinden kaba fil dişi saplı bir de çakı çıkardı. - Ömer Seyfettin

• Taneleri iri

  Kaba çakıl.

• Terbiyesiz, görgüsü kıt, nezaketsiz (kimse)

  Kaba, hantal, şivesiz bir sürü adamlar kafesinin önüne toplanırlar. - Refik Halit Karay

• Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli

  Kaba bir yün döşekle temiz bir şilte, yastık yorgan buldum. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[isim]

• Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer

[mecaz]

• Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü

  Çocuklardan biri ağzından çok fena, çok kaba bir şey kaçırdı. - Osman Cemal Kaygılı

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabasını almak

[isim]

• Kuru tütün yaprağını andıran kızılımsı kahverengi, tütün rengi

[sıfat]

• Bu renkte olan

[isim]

• Tekerlekli, motorlu veya motorsuz her türlü kara taşıtı

  Sarhoşların araba sürmeleri sakıncalıdır. - Elif Şafak

[sıfat]

• Bu taşıtın aldığı miktarda olan

  İki araba saman. Bir araba kömür.

Ata Sözleri ve Deyimler

• araba devrilince yol gösteren çok olur
• araba ile tavşan avlanmaz
• araba kullanmak
• arabanın ön tekerleği nereden geçerse art tekerleği de oradan geçer
• arabanın tekerine taş koymak
• arabasını düze çıkarmak

[isim]

• Genellikle sarık, bohça, kundak ve yorgan yüzü yapımında kullanılan, zemini beyaz, üzerinde safran renginde nakışlar bulunan ipek kumaş

  Bursa abanisi.

[sıfat]

• Bu kumaştan yapılmış

  Yalnız sarı cübbeli, abani sarıklı, peykede bağdaş kurmuş bir cüce vardı ki onu tanımadı. - Halide Edip Adıvar

[isim]

• Kastamonu iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

[bitki bilimi]

• Kabakgillerden, sürüngen gövdeli, sarı çiçekli, birçok türü olan bir bitki (Cucurbita)

[bitki bilimi]

• Bu bitkinin türlerine göre yemeği ve tatlısı yapılan ürünü

• Esrarkeşlerin kullandığı bir tür nargile

[müzik]

• Kabak kemane

  Siperin içinde birkaç nefer ayakta ileriye bakıyor, öbürleri aşağı oturmuş konuşuyorlar, gülüyorlar, türkü söylüyorlar, kabak çalıyorlar. - Ömer Seyfettin

[sıfat]

• Ham, tatsız (kavun, karpuz)

[sıfat]

• Tüysüz, dazlak

  Kaba kabak gibi tıraşlı! - Halide Edip Adıvar

[sıfat]

• Dişleri aşınarak yüzeyi düzleşmiş olan (taşıt lastiği)

[sıfat]

[mecaz]

• Bilgisiz, görgüsüz, kaba

[halk ağzında]

• Kısa boynuzlu hayvan

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabak (birinin) başına (veya başında) patlamak
• kabak çıkmak
• kabak gibi

[isim]

[halk ağzında]

• Dik yokuş

• Tepe

  Seher vakti keklik çıkar kabana / Sallandıkça püskül değer tabana - Halk türküsü

[isim]

• Çeşitli kumaşlardan yapılmış, kalçaya kadar inen ve paltoya benzeyen üst giysisi

[isim]

• Yiyecek koymaya yarar, az derin ve yayvan kap

  Kadın masaya tabak, kaşık koyuyor. - Aka Gündüz

[sıfat]

• Bu kabın alacağı miktarda olan

Ata Sözleri ve Deyimler

• tabak gibi

[isim]

• Sepici

Ata Sözleri ve Deyimler

• tabak sevdiği deriyi taştan taşa (veya yerden yere) çalar

[isim]

[meteoroloji]

• Sabah yeli

[isim]

[müzik]

• Klasik Türk müziğinde bir birleşik makam

[isim]

[eskimiş]

[müzik]

• Klasik Türk müziğinde bir makam

[isim]

• Gaziantep iline bağlı ilçelerden biri

[sıfat]

• Aba giymiş olan

[isim]

[eskimiş]

• Bitmemiş yazı, roman vb.nde arka, devam

[mecaz]

• Kıç

[isim]

• Çift süren hayvanların koşulduğu demir uçlu tarım aracı

  Bak çorak tarlasında sabanına dayanmış / Geniş alnı güneşle, bağrı ateşle yanmış - Faruk Nafiz Çamlıbel

Ata Sözleri ve Deyimler

• sabanın tutağına yapışan el aç kalmaz
• saban sürmek