[isim]

• Tekerlekli, motorlu veya motorsuz her türlü kara taşıtı

  Sarhoşların araba sürmeleri sakıncalıdır. - Elif Şafak

[sıfat]

• Bu taşıtın aldığı miktarda olan

  İki araba saman. Bir araba kömür.

Ata Sözleri ve Deyimler

• araba devrilince yol gösteren çok olur
• araba ile tavşan avlanmaz
• araba kullanmak
• arabanın ön tekerleği nereden geçerse art tekerleği de oradan geçer
• arabanın tekerine taş koymak
• arabasını düze çıkarmak

[isim]

• Genellikle sarık, bohça, kundak ve yorgan yüzü yapımında kullanılan, zemini beyaz, üzerinde safran renginde nakışlar bulunan ipek kumaş

  Bursa abanisi.

[sıfat]

• Bu kumaştan yapılmış

  Yalnız sarı cübbeli, abani sarıklı, peykede bağdaş kurmuş bir cüce vardı ki onu tanımadı. - Halide Edip Adıvar

[isim]

• Kastamonu iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

[bitki bilimi]

• Kabakgillerden, sürüngen gövdeli, sarı çiçekli, birçok türü olan bir bitki (Cucurbita)

[bitki bilimi]

• Bu bitkinin türlerine göre yemeği ve tatlısı yapılan ürünü

• Esrarkeşlerin kullandığı bir tür nargile

[müzik]

• Kabak kemane

  Siperin içinde birkaç nefer ayakta ileriye bakıyor, öbürleri aşağı oturmuş konuşuyorlar, gülüyorlar, türkü söylüyorlar, kabak çalıyorlar. - Ömer Seyfettin

[sıfat]

• Ham, tatsız (kavun, karpuz)

[sıfat]

• Tüysüz, dazlak

  Kaba kabak gibi tıraşlı! - Halide Edip Adıvar

[sıfat]

• Dişleri aşınarak yüzeyi düzleşmiş olan (taşıt lastiği)

[sıfat]

[mecaz]

• Bilgisiz, görgüsüz, kaba

[halk ağzında]

• Kısa boynuzlu hayvan

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabak (birinin) başına (veya başında) patlamak
• kabak çıkmak
• kabak gibi

[isim]

[halk ağzında]

• Dik yokuş

• Tepe

  Seher vakti keklik çıkar kabana / Sallandıkça püskül değer tabana - Halk türküsü

[isim]

• Çeşitli kumaşlardan yapılmış, kalçaya kadar inen ve paltoya benzeyen üst giysisi

[isim]

• Yiyecek koymaya yarar, az derin ve yayvan kap

  Kadın masaya tabak, kaşık koyuyor. - Aka Gündüz

[sıfat]

• Bu kabın alacağı miktarda olan

Ata Sözleri ve Deyimler

• tabak gibi

[isim]

• Sepici

Ata Sözleri ve Deyimler

• tabak sevdiği deriyi taştan taşa (veya yerden yere) çalar

[isim]

• Ayağın alt yüzü, aya

• Üstü kapalı bir yerin gezinilen, ayakla basılan yüzü, tavan karşıtı

• Ayakkabının alt bölümü

• Kaide

• Bir şeyin en alt bölümü

• Değerlendirmede en alt derece

• Bir toplumu, bir kuruluşu oluşturan, yönetime katılmadan etkili olan kitle

  Partinin tabanının istekleri doğrultusunda...

• Temel

[coğrafya]

• Bir ırmağın en derin olan orta yeri

[denizcilik]

• Dikey duran direk, çubuk, seren vb.nin alt bölümü

[matematik]

• Bir cismin veya bir biçimin yüksekliğini ölçmek için aşağıdan yukarıya doğru başlama noktası olarak alınan yüzey veya çizgi, kaide

  Piramidin tabanı. Üçgenin tabanı.

[matematik]

• Üslü sayılarda kuvveti alınan sayı: 53 anlatımında 3 rakamı üstür, 5 ise tabandır

[halk ağzında]

• Tarlanın düz ve verimli kesimi

[eskimiş]

• Kılıç vb. yapımında kullanılan iyi cins demir

Ata Sözleri ve Deyimler

• tabana kuvvet
• tabana kuvvet kaçmak
• taban çıkmak (veya girmek veya koymak)
• tabanları kaldırmak
• tabanları patlamak
• tabanları yağlamak
• taban tabana zıt (olmak)
• taban tepmek (veya patlatmak)
• taban yapmak

[zarf]

[eskimiş]

• Huy bakımından

• Yaradılıştan

[sıfat]

• Aba giymiş olan

[isim]

[eskimiş]

• Bitmemiş yazı, roman vb.nde arka, devam

[mecaz]

• Kıç

[isim]

• Çift süren hayvanların koşulduğu demir uçlu tarım aracı

  Bak çorak tarlasında sabanına dayanmış / Geniş alnı güneşle, bağrı ateşle yanmış - Faruk Nafiz Çamlıbel

Ata Sözleri ve Deyimler

• sabanın tutağına yapışan el aç kalmaz
• saban sürmek

[isim]

[eskimiş]

• Açık saman renginde, ipekten yapılan, yarı mat, kalınca bir yazı kâğıdı türü

[isim]

• Babailik tarikatından olan kimse

[isim]

• İnsan yaşamayan ıssız yer

• Vahşi olan, evcil olmayan canlı

  Yaban keçisi. Yaban kedisi.

• Kendi kendine yetişen bitki

  Yaban sarımsağı.

• Aile ocağından uzak olan yer

  Az değildir varmadan senin gibi yurduna / Post verenler yabanın hayduduna, kurduna - Faruk Nafiz Çamlıbel

[sıfat]

• Issız

  Yalnız, yaban ormanda yaşayan yerliler bu zehrin ilacını bilirler. - Falih Rıfkı Atay

[halk ağzında]

• Yabancı, el, yerli halktan olmayan kimse

  Yerliler bize yaban derler ve aramıza katılmazlardı. - Falih Rıfkı Atay

Ata Sözleri ve Deyimler

• yabana atmak
• yabana gitmek
• yabana söylemek

[isim]

• Şüphe, kuşku

  Aklınızda bir acaba kalmasın diye söyledim.

[zarf]

• (a'caba:) Merak, kararsızlık veya kuşku anlatan bir söz, acep

  Peki, yazarların, sanatçıların da ayrı bir cins olduğu ne zaman kabul edilecek acaba? - Adalet Ağaoğlu

[isim]

• Abhaz