[isim]

• Üflemek işi

[-e]

[-i]

• Dudakları büzerek soluğu bir şey üzerine hızla vermek, üfürmek

  İki senedir sigaralarının dumanlarını burnuma üflediği yetmemiş gibi şimdi de bana oyun etmeye kalkışıyor. - Aka Gündüz

[-i]

• Yanmakta olan bir şeyi söndürmek veya canlandırmak için soluk vermek

  İdris, iskele başında salep güğümünün altındaki eleme kömürlerin küllerini üflüyor. - Sait Faik Abasıyanık

[-i]

• Nefesli çalgıları çalmak

  Arkadaş çalgısını bir iki defa üfledikten sonra döndü. - Osman Cemal Kaygılı

[isim]

• Üflenmek işi

[isim]

• Kaynak yapımında, metalleri kesme ve eritme işlemlerinde kullanılan, alev püskürten araç, hamlaç

• Laboratuvarlarda yüksek ısı elde edilen araç, hamlaç

[sıfat]

• Üflenerek çalınan (çalgı), nefesli

[nesnesiz]

• Üfleme işi yapılmak

  Çakır gözleri üflenmiş bir alev gibi parlıyordu. - Ömer Seyfettin