[sıfat]

[eskimiş]

• Namuslu

[sıfat]

[eskimiş]

• Uygun olmayan, elverişsiz

  Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. - Atatürk

[sıfat]

• Korkakça, mert olmayan, alçakça

  Hâlbuki Türk paşası, böyle namertçe bir oyun düşünmemiş, teklif etmemişti. - Ömer Seyfettin

[zarf]

• (name'rtçe) Korkakça, mert olmayan bir biçimde

[isim]

• Seccade

[sıfat]

• Namaz süresi kadar olan

  Bir namazlık saltanatın olacak / Taht misali o musalla taşında. - Cahit Sıtkı Tarancı

[halk ağzında]

• Namazda okunan kısa sureler

[sıfat]

• Evlenmelerinde yasa bakımından sakınca olmayan (kadın ve erkek)

[eskimiş]

• Yabancı, el

  Doğrusunu isterseniz beni aldatmamıştır ama namahrem karşısında oynamıştır. - Sait Faik Abasıyanık

[sıfat]

• Ahlak kurallarına uygun davranmayan, ahlak kurallarını çiğneyen

  Namussuzun üstüne çullanıvermişler. Bir, iki derken makinesini paralamışlar, kendisini de sanırsam. - Nazım Hikmet

[mecaz]

• Kızgınlıkla söylenen bir söz

[zarf]

• Ahlak kurallarına uygun davranmayarak, ahlak kurallarını çiğneyerek

  Namussuz davrananı yaşatmazlar yeraltı dünyasında. - Zeyyat Selimoğlu

[isim]

• Namaz kılmayan

• Aybaşı durumunda olan (kadın)

[sıfat]

[eskimiş]

• Mevcut olmayan, bulunmayan, yok

[isim]

[eskimiş]

[din bilgisi]

• Açıkta namaz kılmak için hazırlanmış olan ve kıble yönüne doğru dikili bir taşı bulunan yer, musalla

  Yanımdaki kırık taşa bakılırsa burası bir eski namazgâhtı. - Reşat Nuri Güntekin

[sıfat]

• Mağlup olmamış, hiçbir yenilgi almamış, yenilgisiz

[zarf]

• Yenilgisiz

  Bizim takım ligi namağlup bitirmeye çalışıyor.