[isim]

• Tropik bölgelerde yetişen, bazı erguvangillerden çıkarılan ve cila yapmakta kullanılan bir tür reçine

[isim]

[argo]

• Arsız sokak çocuğu

  Mahallenin kopilleri ellerinde fener, kapı kapı dolaşır para toplarlarmış. - Reşat Enis

• Babası belli olmayan çocuk

[isim]

• Kopmak işi

[sıfat]

• Kopmuş

  Kopuk düğme.

[mecaz]

• Toplum kurallarına aldırmayan erkek, işsiz güçsüz, serseri

  Siz daha elinizin altındaki iki üç kopuğa söz geçiremiyorsunuz. - Attila İlhan

[isim]

[halk ağzında]

• Kolları geriye sarkık cepken biçiminde, beyaz keçeden yapılmış kaytanla işlemeli bir tür ceket

[nesnesiz]

• Herhangi bir yerinden ikiye ayrılmak

  Tel koptu. İp koptu.

• Yerinden ayrılmak

  Cezvenin sapı kopmuş. Düğme koptu.

• Gövdeden ayrılmak

  Ağacın dalları fırtınada koptu. Savaşta bacağı kopmuş.

[mecaz]

• Gürültülü veya tehlikeli olaylar, birdenbire başlamak veya ortaya çıkmak

  İçeride feryatlar koptu. - Sait Faik Abasıyanık

[mecaz]

• Bütün ilişkileri kesilip büsbütün ayrılmak veya uzaklaşmak

  Daha on altısında bile değilken en yakın insanından, annesinden koparak çıkıp gitmişti evden. - Ahmet Ümit

[mecaz]

• Kurtulmak

[mecaz]

• Çok ağrımak

  Belim kopuyor.

[halk ağzında]

• Koşmak, hızla gitmek

Ata Sözleri ve Deyimler

• kopup gelmek

[isim]

• Bir sanat eserinin veya yazılı bir metnin taklidi, asıl karşıtı

  Edebiyatımız iptidai, resmimiz basit, felsefemiz kopya, okuma yazma bilmek bir irfan sayılıyor. - Peyami Safa

• Suret çıkarma işi

• Bir sınavda soruları cevaplamak için başka birinden veya yerden gizlice yararlanma

• Yazılı sınavda gizlice bakmak için hazırlanmış kâğıt

[sıfat]

• Taklit edilmiş olan

  Hanımlar köşe minderinin sağ duvarındaki birkaç kopya resme daldılar. - Halide Edip Adıvar

[biyoloji]

• Aynı canlıdan eşeysiz olarak üreyen canlı, klon

Ata Sözleri ve Deyimler

• kopya çekmek
• kopya etmek
• kopyasını çıkarmak
• kopya vermek

[isim]

• El ile bir tür dantel örmek için kullanılan silindir biçimli araç

• Bu araç üstünde örülen bir dantel türü

[isim]

• Koparmak işi

  Öte yandan canavar düdükleri de ilk çığlıklarını koparmaya başlamışlardı. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[spor]

• Halterde ayakları açarak halteri bir çırpıda baş üstüne, dirsekleri bükmeden kaldırma biçimi

[isim]

• Bir giysinin iki yanını bitiştirmeye yarayan ve metal bir halka ile bir çengelden oluşan araç, agraf

  Sedef bir kopça, kirli ve incecik boynunu sıkmıştı. - Sait Faik Abasıyanık

[isim]

[hayvan bilimi]

• Orta boylu, düşük kulaklı, tüyleri kısa bir tür av köpeği

[-i]

• Kopmasını sağlamak, kopmasına yol açmak

  O koskoca lenduha gibi gövdenle ipi koparırsın da başımıza iş çıkarırsın! - Osman Cemal Kaygılı

[nesnesiz]

• Daldan, ağaçtan alıp toplamak

  Yorulunca omzuma çıkar, çiçek koparmak isterse beni çağırır. - Halide Edip Adıvar

[nesnesiz]

• Birden ve güçlü bir biçimde başlamak veya başlatmak

  Zehra birdenbire iki avucunu da yüzüne kapadı, kısa ve keskin bir çığlık kopardı. - Peyami Safa

• Zor kullanarak almak

[-i]

[-den]

[mecaz]

• Güçlükle elde etmek

  Bir kızla buluşmuşken bir başkasından söz ya da telefon numarası kopardığı oluyordu. - Necati Cumalı

[spor]

• Birlikte koşan yarışçıyı üstün bir çaba ile hızlanıp geçmek

Ata Sözleri ve Deyimler

• koparıp atmak

[isim]

• Kopartmak işi

[isim]

• Kopmuş parça

• Diaspora

[isim]

[eskimiş]

[müzik]

• Ozanların çaldığı telli Türk sazı

  Oralarda nesli tükenmiş sandığımız âşıklar, halkı coşturmak için ozanların kopuzlarını çalıyorlar. - Orhan Seyfi Orhon