[isim]

[eskimiş]

• Ufuklar

  Garp'ın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar / Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var - Mehmet Akif Ersoy

[sıfat]

• Şaşkın, dağınık, ne yapacağını bilmez

  Bir top ağzından henüz fırlamış gibi afal ve dağınıktı. - Falih Rıfkı Atay

[isim]

[eskimiş]

• Afetler

[isim]

• İnsan başı, ser

• Hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak vb. organların bulunduğu vücudun en ön bölümü

• Çocuk oyunlarında kullanılan zıpzıp taşının veya cevizin büyük boyu

• Mekanik bir bütünün parçası

  Distribütör kafası.

[mecaz]

• Kavrama ve anlama yeteneği, zekâ, zihin, bellek

  Kafasının faaliyetini fikirden ziyade işe vermiş. - Yahya Kemal Beyatlı

[mecaz]

• Görüş ve inançların etkisi altında beliren düşünme ve yargılama yolu, zihniyet

  Kalbi ve kafasıyla daima yeni, daima genç kaldı. - Yusuf Ziya Ortaç

Ata Sözleri ve Deyimler

• kafa (veya kafasını) dinlendirmek
• kafa (veya kafasını) karıştırmak
• kafa (veya kafasını) şişirmek
• kafa (veya kafasını) ütülemek
• kafa (veya kafayı) çekmek
• kafa (veya kafayı veya kafasını) dinlemek
• kafa atmak
• kafa bulmak
• kafa cilalamak
• kafa eskitmek
• kafa göz yarmak
• kafa kafaya vermek
• kafa kalmamak
• kafa patlatmak
• kafa sallamak
• kafası (veya kafasına) takılmak
• kafası almamak (veya sarmamak)
• kafası bir dünya
• kafası bozulmak
• kafası bulanmak
• kafası dolmak
• kafası dönmek
• kafası dumanlanmak
• kafası durmak
• kafası düzelmek
• kafası ile oynamak
• kafası işlemek (veya çalışmak)
• kafası karışmak (veya allak bullak olmak)
• kafası kazan (gibi) olmak
• kafası kızmak
• kafasına dank etmek
• kafasına estiği gibi
• kafasına geçirmek
• kafasına girmek
• kafasına girmemek
• kafasına göre
• kafasına koymak
• kafasına sığmamak
• kafasına söz girmemek
• kafasına uymak
• kafasına vura vura
• kafasına vur, ekmeğini elinden al
• kafasına vurmak
• kafasından çıkarmak (veya atmak)
• kafasından geçirmek
• kafasında şimşek çakmak
• kafasında tutmak
• kafasını ezmek
• kafasını işletmek
• kafasını kaldırmak
• kafasını kaldırmamak
• kafasını kaşıyacak vakti olmamak
• kafasını kırmak
• kafasını kullanmak
• kafasını kurcalamak
• kafasının bir tahtası eksik (veya noksan) (olmak)
• kafasının dikine gitmek
• kafasının etini yemek
• kafasının kontağı atmak
• kafasını sarmak (veya açmak)
• kafasını sokmak
• kafasını taştan taşa çarpmak (veya vurmak)
• kafasını toplamak
• kafasını tütsülemek
• kafasını uçurmak
• kafasını vurmak
• kafası sarmamak
• kafası sersem sepet (olmak)
• kafası şişmek
• kafası yerinde olmamak
• kafası yerine gelmek
• kafa tutmak
• kafaya almak
• kafaya çıkmak
• kafa yapmak
• kafaya takmak
• kafayı (bir yere) vurmak
• kafayı bulandırmak
• kafayı bulmak
• kafayı çalıştırmak (veya işletmek)
• kafayı değiştirmek
• kafayı tütsülemek (veya dumanlamak)
• kafayı üşütmek
• kafayı yemek
• kafa yok!
• kafa yormak

[sıfat]

[eskimiş]

• Gereksiz, önemsiz (söz)

  Biraz afaki sohbetten sonra oradan kalktık. - Ahmet Rasim

• Bir kaynağa dayanmayan, hayalî

[isim]

• 343 sefa

[isim]

• Hacıların Kurban Bayramı'nın arife günü toplandıkları Mekke'nin doğusundaki tepe

Ata Sözleri ve Deyimler

• Arafat'ta soyulmuş hacıya dönmek

[isim]

• Hafakan

[isim]

• Uzun boyunlu, kulpsuz küçük rakı sürahisi

  Garson gel şu karafayı doldur. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[isim]

• Geçinmek için gerekli olan şeylerin bütünü, geçimlik

  Çoluk çocuğunun nafakası için geceli gündüzlü örs başından ayrılmayan demirciyi göreyim, dedim, bir gün. - Necip Fazıl Kısakürek

[hukuk]

• Birinin geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimselere, mahkeme kararıyla bağlanan aylık

Ata Sözleri ve Deyimler

• nafaka bağlanmak
• nafaka sağlamak

[isim]

[denizcilik]

• Geminin kaplama tahtaları arasını üstüpü ile doldurup ziftleyerek su geçirmez duruma getirme işi

  Kalafatın tokmak gürültüsü ve denize uzayan zift kokusu arasından yol aldım ve tenha yollara saptım. - Halikarnas Balıkçısı

[tarih]

• Aşağısı dar, yukarısı geniş bir tür yeniçeri başlığı

[tarih]

• Osmanlı Devleti'nde vezir veya yüksek mevkide devlet adamlarının giydikleri bir başlık

[mecaz]

• Onarma, tamir etme

Ata Sözleri ve Deyimler

• kalafata çekmek

[sıfat]

• Kafası olan

• Kafası herhangi bir biçimde olan

  Çıkık kafalı.

[mecaz]

• Bilgili, kavrayışlı ve anlayışlı

  Kafalı adam.

[isim]

[teknik]

• Önceden delinmiş parçaları tornalamaya özgü torna tezgâhı bağlama aleti

[isim]

• Afrika'nın doğusunda toplu olarak yapılan vahşi hayvan avı

• Toplu olarak ava çıkma

• Katılımcıların vahşi hayatı yerinde görmelerini sağlayan turistik gezi

• Genellikle ketenden yapılan kısa pantolon, büyük cepli uzun ceket ve geniş kenarlı mantar şapkadan oluşan av kıyafeti

[isim]

• Nesnellik