ÖRGÜLEME Harflerini İçeren 4 Harfli Kelimeler



ÖRGÜLEME harflerini içeren 4 harfli 21 kelime bulunuyor. 4 harfli ÖRGÜLEME kelime türetme listesi ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Örgüleme ile başlayan 4 harfli kelimeler. İçinde Örgüleme olan 4 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

GÖMÜ17, GÖRÜ16, ÖRGÜ16, GÖRE14, GÖLE14, ÖRGE14, ÖRÜM13, ÖLÜM13, ÖMÜR13, GÜME11, MÜGE11, ÖRME11, ÖLME11, GÜRE10, RÖLE10, GELE8, ÜREM7, ERME5, EMEL5, ELEM5, REEL4


REEL (Kelime Kökeni: Fransızca réel)


[sıfat]
  • Gerçek

ERME


[isim]
  • Ermek işi

EMEL (Kelime Kökeni: Arapça emel)


[isim]
  • Gerçekleştirilmesi zamana bağlı istek

    Bu emele vasıl olmak için bütün gayretimi sarf edeceğim, elimden geleni yapacağım. - Etem İzzet Benice

Ata Sözleri ve Deyimler

  • emel beslemek
  • emeline alet etmek


ELEM (Kelime Kökeni: Arapça elem)


[isim]
  • Acı, üzüntü, dert, keder

    Bu derdi huy edinenler elem çekmez. - Necip Fazıl Kısakürek


ÜREM


[isim] [ekonomi]
  • Faiz, getiri

GELE


[isim]
  • Tavla oyununda elinde kırık taşı bulunan oyuncunun attığı, uygun olmayan zar

    Yine gele attın.


GÜRE


[isim] [halk ağzında]
  • Çiftleşmek isteyen kısrak veya dişi eşek
[sıfat] [mecaz]
  • Kuvvetli, dinç
[sıfat] [mecaz]
  • Çekingen, korkak, ürkek

RÖLE (Kelime Kökeni: Fransızca relais)


[isim] [fizik]
  • Bir cismin veya bir gücün biçimini değiştirmeye yarayan alet, değiştirgeç, konvertisör

GÜME


[isim] [halk ağzında]
  • Avcı kulübesi

MÜGE (Kelime Kökeni: Fransızca muguet)


[isim] [bitki bilimi]
  • İnci çiçeği

ÖRME


[isim]
  • Örmek işi

    Kale kapısından yalnız birini açık bırakarak bakilerini örmeye başlamışlardı. - Orhan Seyfi Orhon

[sıfat]
  • Örülerek yapılan

    Üstüne açık kahverengi yün örme bir ceket giymişti. - Peyami Safa

Birleşik Kelimeler: örme kepenek


ÖLME


[isim]
  • Ölmek durumu, fevt, kabız, uful

    Osman, babamı zindana attırmış ve ihtiyarın orada ölmesine sebep olmuştu. - Necip Fazıl Kısakürek

Birleşik Kelimeler: ölme hakkı


ÖRÜM


[isim] [halk ağzında]
  • Sürünün gece veya sabaha karşı otlaması

ÖLÜM


[isim]
  • Bir insan, bir hayvan veya bitkide hayatın tam ve kesin olarak sona ermesi, ahiret yolculuğu, ebedî uyku, emrihak, irtihal, memat, mevt, vefat

    Herhâlde padişah da annesi ve hemşireleri de dostlarının vakitsiz ölümüne karşı çok müteessir olmuşlardı. - Asaf Halet Çelebi

[ünlem]
  • Ölmesi istenen canlı için kullanılan bir söz

    Zalimlere ölüm!

[mecaz]
  • Sona erme, yok olma, ortadan kalkma

    Küçük sanayinin ölümü.

Ata Sözleri ve Deyimler

  • ölüm Allah'ın emri
  • ölüme koşmak
  • ölüm gibi
  • ölüm hak miras helal
  • ölümle burun buruna gelmek
  • ölümle öç alınmaz
  • ölümle pençeleşmek
  • ölüm ölüm de hırlamaya ne borcum var?
  • ölümü göze almak
  • ölümüne susamak
  • ölümün soluğunu ensesinde duymak (veya hissetmek)
  • ölüm var dirim var

Birleşik Kelimeler: ölüm cezası, ölüm dirim, ölüm döşeği, ölüm emri, ölüm fermanı, ölüm kâğıdı, ölüm kalım meselesi, ölüm korkusu, ölüm oranı, ölüm orucu, ölüm sessizliği, ölüm sigortası, ölüm sükûtu, ölüm tazminatı, bebek ölümü, beşik ölümü


ÖMÜR (Kelime Kökeni: Arapça ʿumr)


[isim]
  • Yaşam

    Yok yere geçirdim günü, ah nideyim ömrüm seni. - Yunus Emre

[mecaz]
  • Çok hoşa giden şey

    Bu adamın arkadaşlığı ömürdür.

Ata Sözleri ve Deyimler

  • ömre bedel
  • ömrümün varı
  • ömrüne bereket
  • ömrüne ömür katmak
  • ömrü oldukça
  • ömrü uzamak
  • ömrü vefa etmemek
  • ömür çürütmek
  • ömür geçirmek
  • ömürler (veya ömrün bol) olsun
  • ömürsün
  • ömür sürmek

Birleşik Kelimeler: ömrübillah, ömrühayat, ömür adam, ömür boyu, ömür törpüsü, dayanım ömrü, dayanma ömrü, raf ömrü, ahir ömründe