Or ile Başlayan 9 Harfli Kelimeler



OR harfleri ile başlayan 9 harfli 23 kelime bulunuyor. Başında OR olan 9 harfli kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "or ile biten 9 harfli kelimeler. İçinde Or olan 9 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

OROGRAFYA23, ORHANGAZİ21, ORDUBOZAN19, OROSTOPOL18, OROSPULUK18, ORGANİZMA18, ORTOPEDİK17, ORGANİKÇİ17, ORNİTOLOG16, ORANTISIZ16, ORTALIKÇI15, ORDULULUK15, ORANGUTAN15, ORAKÇILIK15, ORTODONTİ14, ORTANCALI14, ORGENERAL14, ORAKLAŞMA14, ORTAKLAŞA13, ORSALAMAK12, ORTALIKTA11, ORTALAMAK11, ORANLAMAK11


ORTALIKTA


[zarf]
  • Göz önünde, meydanda

    Bir delikanlıyla flört edince hemen adınız dolaşmaya başlardı ortalıkta. - Ahmet Ümit


ORTALAMAK


[-i]
  • Ortasını bulmak, ortasına varmak

    İşi ortaladık.

[spor]
  • Futbolda topu kale ağzındaki arkadaşlarına havadan göndermek

    Sol açık topu güzel ortaladı.


ORANLAMAK


[-i]
  • Ölçmek, hesaplamak, hesap etmek
[-i] [-le]
  • Eşit tutmak

ORSALAMAK


[nesnesiz]
  • Gemi rüzgâr alan tarafa dönmek

ORTAKLAŞA


[zarf]
  • Ortak olarak, el birliğiyle, müştereken, kolektif

    Aramızda ortaklaşa bir suçluluk bağı kurulmuş gibi çevreme bakamıyordum. - Erhan Bener

[isim]
  • Ortak iş

    İkisi de onun adına bu cendereye girdiklerini söylüyorlarmış, başkaca bir ortaklaşaları da yokmuş. - Tomris Uyar


ORTODONTİ (Kelime Kökeni: Fransızca orthodontie)


[isim] [tıp]
  • Diş hekimliğinin, dişleri çenelerin üzerine estetik ve görev bakımlarından düzenli bir biçimde yerleştirmekle uğraşan kolu

ORTANCALI


[sıfat]
  • Ortancası (II) olan

    Badanalı, balkonları sarmaşıklı, fesleğenli, ortancalı iki sıra evin önünden geçtik. - Sait Faik Abasıyanık


ORGENERAL (Kelime Kökeni: Türkçe or + Fransızca général)


[isim] [askerlik]
  • Asıl görevi ordu komutanlığı olan rütbesi en yüksek general

ORAKLAŞMA


[isim]
  • Oraklaşmak işi

ORTALIKÇI


[isim]
  • Lokanta, gazino, pastane vb. yerlerde ayak işlerine bakan kimse

    Tam bu sırada yanlarından elindeki tepside boşlarla ortalıkçı bir çocuk geçmektedir. - Tarık Buğra


ORDULULUK


[isim]
  • Ordulu olma durumu

ORANGUTAN (Kelime Kökeni: Fransızca orang-outang)


[isim] [hayvan bilimi]
  • Maymunlar takımının Sumatra ve Borneo’da yaşayan, kahverengi kıllı, sivri başlı, küçük kulaklı, kalın dudaklı bir memeli türü.

ORAKÇILIK


[isim]
  • Orakçının işi

ORNİTOLOG (Kelime Kökeni: Fransızca ornithologue)


[isim]
  • Kuş bilimci

ORANTISIZ


[sıfat]
  • Orantısı olmayan