Or ile Başlayan 6 Harfli Kelimeler



OR harfleri ile başlayan 6 harfli 19 kelime bulunuyor. Başında OR olan 6 harfli kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "or ile biten 6 harfli kelimeler. İçinde Or olan 6 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

ORDÖVR21, ORİJİN16, ORGAZM15, OROSPU14, ORDUCU14, ORUÇLU12, ORDULU11, ORAKÇI11, ORACIK11, ORTACA10, ORDİNO10, ORANCA10, ORTADA9, ORKİDE9, ORADAN9, ORTALI8, ORANTI8, ORANLI8, ORANLA7


ORANLA


[zarf]
  • Herhangi bir şeye göre, herhangi bir şeyle kıyaslayarak, nispeten

    Kahve caddeye oranla azıcık geride, bir bahçe içinde. - Salâh Birsel


ORTALI


[sıfat]
  • Ortası olan

    Beş ortalı defter.


ORANTI


[isim]
  • Bir şeyi oluşturan parçaların kendi aralarında ve parçalarla bütün arasında bulunan uygunluk, oran, orantı, tenasüp
[matematik]
  • Birincinin ikinciye oranı, üçüncünün dördüncüye oranına eşit olan dört terim arasındaki bağıntı, orta

Birleşik Kelimeler: doğru orantı


ORANLI


[sıfat]
  • Kendinde oran bulunan, nispetli, mütenasip, mütevazin

ORTADA


[sıfat] [spor]
  • Sonucu belli olmayan (karşılaşma)
[zarf]
  • Topluluk içinde, arasında
[zarf]
  • Görünür yerde, göz önünde

    Moralinin, inadının, zaman zaman da aşırı ataklığının nedeni ortadadır. - Haldun Taner

Ata Sözleri ve Deyimler

  • ortada bırakmak
  • ortada fol yok yumurta yok
  • ortada kalmak
  • ortada olmak


ORKİDE (Kelime Kökeni: Fransızca orchidée)


[isim] [bitki bilimi]
  • Salepgillerden, doğada, çiçeklerinin güzelliği dolayısıyla camekânlarda da yetiştirilen, birtakım bitki türlerinin ortak adı

ORADAN


[zarf]
  • Sözü edilen yerden

Birleşik Kelimeler: oradan buradan, oradan oraya


ORTACA


[isim]
  • Muğla iline bağlı ilçelerden biri

ORDİNO (Kelime Kökeni: İtalyanca ordino)


[isim]
  • Bir poliçenin arkasına ciro edildiği kişiye ödenmesi için yazılan havale emri
[denizcilik]
  • Denizcilik işletmelerinde gemi adamlarını gemilere atama belgesi

ORANCA


[zarf]
  • Oran bakımından, orana göre

ORDULU


[isim]
  • Ordu ilinden olan kimse

ORAKÇI


[isim]
  • Ücret karşılığı ekin biçen kimse

    Orakçılar gizliden gizliye bu türküyü mırıldanarak saplara tırpan sallıyorlardı. - Reşat Enis


ORACIK


[isim]
  • Hemen o yer, bulunduğu yer

    Kadın çekinerek yaklaştı ve oracığa, toprağın üzerine çöktü. - Osman Cemal Kaygılı


ORUÇLU


[sıfat]
  • Oruç tutan (kimse), niyetli, ağzı kilitli

    Semtin oruçlu halkı süzülmüş benizliler / Sessizce çarşıdan dönüyorlar birer birer - Yahya Kemal Beyatlı


OROSPU (Kelime Kökeni: Farsça rūspī)


[isim] [kaba konuşmada]
  • Hayat kadını
[mecaz]
  • Kolay elde edilen, düşük ahlaklı kadın

Birleşik Kelimeler: orospu bohçası, orospu böreği, orospu çocuğu, orospu yemeği