K ile başlayan Ş ile biten 6 harfli 14 kelime bulundu.Ş ile başlayan K ile biten 6 harfli kelimeler
Ayrıca, "İçinde Kş olan 6 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.
KÖYDEŞ19,
KÖKTEŞ15,
KARGIŞ14,
KİŞMİŞ13,
KOKMUŞ12,
KOLDAŞ12,
KİŞNİŞ12,
KARDEŞ11,
KANDAŞ11,
KORNİŞ10,
KİRLOŞ10,
KARTUŞ10,
KALKIŞ10,
KALLEŞ9
KALLEŞ
(Kelime Kökeni: Arapça ḳallāş)
[sıfat]
KORNİŞ
(Kelime Kökeni: Fransızca corniche)
[isim]
-
Perde asmaya yarayan, metal veya plastikten yapılmış araç
[mimarlık]
-
Çerçeve biçiminde oymalı çıkıntı
KİRLOŞ
[sıfat] [halk ağzında] [alay yollu]
KARTUŞ
(Kelime Kökeni: Fransızca cartouche)
[isim] [askerlik]
-
Merminin arkasından namluya sürülen bezden veya kartondan barut kesesi, hartuç
[bilişim]
-
Yazıcıya yerleştirilen mürekkep dolu tüp
Birleşik Kelimeler: manyetik kartuş
KALKIŞ
[isim]
Ata Sözleri ve Deyimler
Birleşik Kelimeler: kalkış yarışı
KARDEŞ
[isim]
[ünlem]
-
Adı bilinmeyen kimselere söylenen bir seslenme sözü
[mecaz]
Ata Sözleri ve Deyimler
- kardeşim olsun da kanlım olsun
- kardeş kanı dökmek
- kardeş kardeşi atmış, yar başında tutmuş
- kardeş kardeşin ne öldüğünü ister ne onduğunu
Birleşik Kelimeler: kardeşkanı, kardeş kardeş, kardeş kavgası, kardeş okul, kardeş parti, kardeş payı, kardeş şehir, Altıkardeş, beşkardeş, bey kardeş, kız kardeş, öz kardeş, üvey kardeş, Yedikardeş, Yedikızkardeş, ahret kardeşi, ant kardeşi, kan kardeşi, süt kardeşi, yol kardeşi
KANDAŞ
[isim]
KOKMUŞ
[sıfat]
-
Çürüyüp bozularak kötü kokan, kokuşuk
[mecaz]
-
Yerinden kımıldamaya üşenen, tembel, miskin
Kokmuş adam.
[mecaz]
KOLDAŞ
[isim] [eskimiş]
KİŞNİŞ
(Kelime Kökeni: Farsça kişnīc)
[isim] [bitki bilimi]
-
Maydanozgillerden, yaprakları maydanozu andıran, 20-60 santimetre yüksekliğinde, tüysüz, bir yıllık ve otsu bir bitki (Coriandrum sativum)
Birleşik Kelimeler: kişniş şekeri
KİŞMİŞ
(Kelime Kökeni: Farsça kişmiş)
[isim] [bitki bilimi]
-
Küçük taneli bir tür çekirdeksiz üzüm
KARGIŞ
[isim] [halk ağzında]
-
Kargıma işi veya bu maksatla söylenen sözler, lanet, telin, beddua, ilenç, alkış karşıtı
Ata Sözleri ve Deyimler
- kargış etmek (veya vermek)
KÖKTEŞ
[sıfat] [dil bilgisi]
-
Aynı kökten gelen çeşitli yapı ve görevi olan (kelimeler): Sevgi, sevinç, sevme; vergi, verim, veri; başlık, başlangıç, başkan gibi
KÖYDEŞ
[isim]
-
Aynı köyde oturan kimselerin birbirine göre her biri, köylü