İçinde NİC olan 32 kelime bulunuyor. İçerisinde NİC geçen kelimeler ve kelime anlamları.
Ayrıca, "Nic ile başlayan kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.
12 Harfli Kelimeler
YÜKLENİCİLİK19
11 Harfli Kelimeler
ÇEŞNİCİBAŞI26, REVANİCİLİK20, YEMENİCİLİK17
10 Harfli Kelimeler
ÇEŞNİCİLİK19
9 Harfli Kelimeler
NİCELEYİŞ17, SÜRYANİCE17, YÜKLENİCİ16, ÇİNİCİLİK15, BİNİCİLİK14, YENİCİLİK14, MANİCİLİK13, NİCELEMEK13
8 Harfli Kelimeler
REVANİCİ17, YABANİCE15, AYİNİCEM14, MEDENİCİ14, YEMENİCİ14, İBRANİCE13, ERMENİCE12, NİCELEME12
7 Harfli Kelimeler
ÇEŞNİCİ16, MİNİCİK11, NİCELİK10
6 Harfli Kelimeler
ÇİNİCİ12, CANİCE12, BİNİCİ11, YENİCE11, YENİCİ11, MANİCİ10
5 Harfli Kelimeler
NİCEL8
4 Harfli Kelimeler
NİCE7
NİCE
[sıfat]
[zarf]
[zarf]
-
(ni'ce) Uzun süreden beri
Birleşik Kelimeler: nice nice, bir nice
NİCEL
[sıfat]
-
Nicelik bakımından, nicelikle ilgili, kantitatif
NİCELİK
[isim]
MÂNİCİ
[isim]
[sıfat] [felsefe]
MİNİCİK
[sıfat]
BİNİCİ
[isim]
Ata Sözleri ve Deyimler
- binicinin sağı solu olmaz
YENİCE
[sıfat]
[zarf]
[isim]
-
Çanakkale iline bağlı ilçelerden biri
YENİCİ
[sıfat]
-
Yenen, üstün gelen, mağlup eden
[sıfat]
-
Yenilik yanlısı, yeniliği tutan
ERMENİCE
[isim]
-
Hint-Avrupa dil ailesinden, Ermenilerin kullandığı dil, Ermeni dili
[sıfat]
NİCELEME
[isim]
ÇİNİCİ
[isim]
-
Çini yapan veya satan kimse
CAN
(Kelime Kökeni: Farsça cān)
[isim]
-
İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık
[sıfat]
Ata Sözleri ve Deyimler
- cana (veya canına) can katmak
- cana gelecek mala gelsin
- cana kıymak
- can alacak nokta (veya yer)
- can alıp can vermek
- cana minnet saymak (veya bilmek)
- can atmak
- can başına sıçramak
- can baş üstüne
- can beslemek
- can boğazdan gelir (veya geçer)
- can borcunu ödemek
- can bostanda bitmez
- can bulmak
- can cana, baş başa
- can candan şirindir (veya tatlıdır)
- can canın yoldaşıdır
- can cümleden aziz
- can çekişmek
- can çekişmektense ölmek yeğdir
- can çıkmayınca (veya çıkmadan) huy çıkmaz
- candan geçmek
- can dayanmamak
- can derdinde olmak
- can derdine düşmek
- can gelmek
- canı acımak
- canı ağzına (veya boğazına) gelmek
- canı bayılmak
- canı burnuna (veya burnundan) gelmek
- canı burnundan çıkmak
- canı cana ölçmek
- canı canına (veya içine) sığmamak
- canı cehenneme
- canı çekilmek
- canı çekmek
- canı çıkasıca
- canı çıkmak
- canı çıksın!
- canı gelip gitmek
- canı gelmek
- canı gibi sevmek
- canı gitmek
- canı ile oynamak
- canı ile uğraşmak
- canı istemek
- canı isterse
- canı kaymak isteyen mandayı yanında taşır
- canım
- canım ciğerim
- canım dese canın çıksın diyor sanmak
- canımın içi
- canımı sokakta bulmadım
- canına acımamak
- canına değmek
- canına ezan okumak
- canına geçmek (veya işlemek veya kâr etmek)
- canına kastetmek
- canına kıymak
- canına minnet (olmak)
- canına okumak
- canına rahmet
- canına susamak
- canına tak demek (veya etmek)
- canına tükürdüğümün (veya üfürdüğümün)
- canına yandığım (veya yandığımın)
- canına yetmek
- canından bezmek (veya bıkmak veya usanmak)
- canından geçmek
- canını acıtmak
- canını almak
- canını bağışlamak
- canını burnundan getirmek
- canını cehenneme göndermek (veya yollamak)
- canını çıkarmak
- canını dar atmak
- canını dişine almak (veya takmak)
- canının derdine düşmek
- canının içine sokacağı gelmek
- canını sıkmak
- canını sokakta bulmamak
- canını vermek
- canını yakmak
- canın isterse
- canı sağ olsun!
- canı sıkılmak
- canı yanan eşek, attan yüğrük olur
- canı yanmak
- canı yerine gelmek
- canı yok mu?
- can kalmamak
- can kaygısına düşmek
- canlar!
- can olmak
- can sıkmak
- can vermek
- can yakmak
Birleşik Kelimeler: can acısı, can alıcı, can arkadaşı, can bunaltısı, canciğer, can çabası, can damarı, can direği, can dostu, can düşmanı, can eriği, canevi, can feda, canfes, can havliyle, can korkusu, cankulağı, can kurban, cankurtaran, can kuşu, can noktası, can pahasına, can pazarı, can sağlığı, can sıkıntısı, can simidi, cansiparane, can sohbeti, can suyu, can tahtası, can yeleği, can yoldaşı, cana yakın, canı burnunda, canı cebinde, canıgönülden, canı pek, canı sıkkın, canı tatlı, canı tez, canıyürekten, canına düşkün, canla başla, babacan
MÂNİCİLİK
[isim]
[isim] [felsefe]
-
İranlı düşünür Mani'nin III. yüzyılda kurduğu ve iyilik kötülük esasına dayalı dinî öğreti, Manihaizm
NİCELEMEK
[-i]
-
Bir şeyi sayı, ölçü vb. ile bildirmek
[mantık]
-
Bir terime, tek veya çok oluşuna göre bir nicelik yüklemek
İBRANİCE
[isim]
-
Bugün İsrail'de kullanılan Sami dili
[sıfat]