İçinde İrh Bulunan Kelimeler



İçinde İRH olan 10 kelime bulunuyor. İçerisinde İRH geçen kelimeler ve kelime anlamları.

11 Harfli Kelimeler

MİSAFİRHANE23

10 Harfli Kelimeler

TEPHİRHANE22, PEYNİRHANE20, DEMİRHİNDİ19

9 Harfli Kelimeler

FAKİRHANE19, TİRHANDİL15, TAMİRHANE14

8 Harfli Kelimeler

İSTİRHAM14

6 Harfli Kelimeler

DİRHEM13, TİRHOS12


TİRHOS (Kelime Kökeni: Rumca)


[isim] [hayvan bilimi]
  • Taze sardalya balığı

Birleşik Kelimeler: tirhos vohozu


DİRHEM (Kelime Kökeni: Arapça dirhem)


[isim] [eskimiş]
  • Okkanın dört yüzde birine eşit olan, 3,207 gramlık eski bir ağırlık ölçüsü

Ata Sözleri ve Deyimler

  • dirhemle söylemek (veya konuşmak)

Birleşik Kelimeler: dirhem dirhem, bir dirhem


TAMİRHANE (Kelime Kökeni: Arapça taʿmīr + Farsça ḫāne)


[isim]
  • Genellikle teknik araçların onarıldığı yer

    Dolapdere'de araba tamirhanesi işletirim. - Attila İlhan


İSTİRHAM (Kelime Kökeni: Arapça istirḥām)


[isim]
  • Yalvarma, merhamet dileme

Ata Sözleri ve Deyimler

  • istirhamda bulunmak
  • istirham etmek


TİRHANDİL (Kelime Kökeni: Rumca)


[isim] [denizcilik]
  • Yelken ve kürekle yürütülen ve genellikle Bodrum'a özgü dayanıklı ve zarif tekne türü

    Şaban Reis'in tirhandil biçimi kayığının onarılmasına yardım ediyor. - Halikarnas Balıkçısı


DEMİRHİNDİ (Kelime Kökeni: Arapça tamr + hindī)


[isim] [bitki bilimi]
  • Baklagillerden, odunu oldukça sert olan, sıcak iklimlerde yetişen bir ağaç (Tamarindus indica)
[bitki bilimi]
  • Bu ağacın meyvesi
[sıfat] [argo]
  • Pinti, hasis

Birleşik Kelimeler: demirhindi şerbeti


FAKİRHANE (Kelime Kökeni: Arapça faḳīr + Farsça ḫāne)


[isim] [eskimiş]
  • Düşkünler yurdu
[mecaz]
  • Alçak gönüllülük göstermek için kendi evinden bahsederken kullanılan bir söz

    Yusuf Ali'nin Yıldızlara Karşı'yı yazdığı masa bizim fakirhanede bulunuyor. - Reşat Nuri Güntekin


PEYNİRHANE (Kelime Kökeni: Farsça penīr + ḫāne)


[isim]
  • Peynir yapılan yer

TEPHİRHANE (Kelime Kökeni: Arapça tebḫīr + Farsça ḫāne)


[isim] [eskimiş]
  • Buğuevi

MİSAFİRHANE (Kelime Kökeni: Arapça musāfir + Farsça ḫāne)


[isim]
  • Konukevi
[eskimiş]
  • Yolcuların konakladıkları han, kervansaray vb