İçinde Bbi Bulunan Kelimeler



İçinde BBİ olan 13 kelime bulunuyor. İçerisinde BBİ geçen kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Bbi ile biten kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

12 Harfli Kelimeler

MÜREBBİYELİK21

10 Harfli Kelimeler

MÜTENEBBİH21, MÜTEŞEBBİS21, MÜTEKEBBİR17

9 Harfli Kelimeler

MÜREBBİYE18, MÜTETEBBİ16, TIBBİYELİ16

8 Harfli Kelimeler

MÜSEBBİP20, MÜNEBBİH19, MÜDEBBİR17

7 Harfli Kelimeler

MÜREBBİ14, TIBBİYE14

5 Harfli Kelimeler

TIBBİ10


TIBBİ (Kelime Kökeni: Arapça ṭibbī)


[sıfat]
  • Tıpla ilgili, hekimlikle ilgili

    Lokantalarda mikroplu çatal kaşıkları kullandığımız hâlde yaşayabilmemiz bir tıbbi harikadır. - Nazım Hikmet

Birleşik Kelimeler: tıbbi atık


MÜREBBİ (Kelime Kökeni: Arapça murebbī)


[isim] [eskimiş]
  • Bir çocuğun eğitim ve bakımıyla görevlendirilmiş erkek

TIBBİYE (Kelime Kökeni: Arapça ṭibbiyye)


[isim] [eskimiş]
  • Doktor yetiştiren öğretim kuruluşu, tıp fakültesi

    İki yabancı dil bilen, okumuş, kibar bir tıbbiye talebesi. - Reşat Nuri Güntekin


MÜTETEBBİ (Kelime Kökeni: Arapça mutetebbiʿ)


[sıfat] [eskimiş]
  • Bir konuyu dikkatle araştıran, irdeleyici, araştırıcı

TIBBİYELİ


[isim]
  • Tıp fakültesinde okuyan öğrenci

    Nevzat tıbbiyeli arkadaşlarını da alır getirir. - Mahmut Yesari


MÜTEKEBBİR (Kelime Kökeni: Arapça mutekebbir)


[sıfat] [eskimiş]
  • Kibirli

MÜDEBBİR (Kelime Kökeni: Arapça mudebbir)


[sıfat] [eskimiş]
  • İşin arkasını ve sonunu düşünerek hareket eden

    Bu kız çocuk gibi görünürmüş amma yüz yaşındaki bir ihtiyar kadar müdebbir ve ağırbaşlı imiş. - Reşat Nuri Güntekin


MÜREBBİYE (Kelime Kökeni: Arapça murebbiye)


[isim]
  • Bir çocuğun eğitim ve bakımıyla görevlendirilmiş kadın

MÜNEBBİH (Kelime Kökeni: Arapça munebbih)


[sıfat] [eskimiş]
  • Uyarıcı

MÜSEBBİP (Kelime Kökeni: Arapça musebbib)


[sıfat] [eskimiş]
  • Bir şeyin olmasına, yapılmasına sebep olan, yol açan (kimse veya şey)

MÜREBBİYELİK


[isim]
  • Mürebbiye olma durumu

MÜTENEBBİH (Kelime Kökeni: Arapça mutenebbih)


[sıfat] [eskimiş]
  • Aklını başına toplamış, akıllanmış, uslanmış

MÜTEŞEBBİS (Kelime Kökeni: Arapça muteşebbis̱)


[isim]
  • Girişimci

    Bu hıyanetin müşterek müteşebbislerine karşı, alınması lazım gelen vaziyet sarihtir. - Atatürk