[sıfat]

• Suya batırılmış, üzerine su dökülmüş veya yağmurdan ıslanmış olan

  Baş başa uzandık seninle ıslak / Çimenlerine yaz bahçelerinin - Ahmet Hamdi Tanpınar

• Herhangi bir nedenle yaşarmış, sulanmış

  Hastanın soğuk terle ıslak alnına avucunu koyarak durdu. - Peyami Safa

[isim]

• Dudakların büzülerek veya parmağın dil üzerine getirilmesiyle çıkarılan ince ve tiz ses

  Her tarafta yükseklik, her tarafta ıssızlık / Yalnız arabacının dudağında bir ıslık - Faruk Nafiz Çamlıbel

• Bir şeyin çıkardığı ince ve tiz ses

  Söz dişlerinin arasından keskin bir ıslık şiddetiyle çıktı. - Aka Gündüz

Ata Sözleri ve Deyimler

• ıslık çalmak

[isim]

• Islamak işi

[-i]

• Islatmak

  Su kenarında davulcu mendilini ıslayarak tıraşlı kafasına yapıştırdı. - Sait Faik Abasıyanık

[isim]

• Islanmak işi

[isim]

• Islatmak işi

[kimya]

• Bağlayıcının pigment taneciklerini tamamen sarması

[-i]

• Islak duruma getirmek

[argo]

• Dayak atmak veya ağır hakarette bulunmak

  Müfettiş, gazete sahibini iyice ıslattıktan sonra bastonunu, şapkasını aldı, küfrederek kapıdan çıktı. - Reşat Nuri Güntekin

[argo]

• Mutlu bir olayı yeme içme ile kutlamak

[nesnesiz]

• Islak duruma gelmek

  Sayfalar ıslanmış, mürekkebi dağılmış. - Adalet Ağaoğlu

Ata Sözleri ve Deyimler

• ıslanmışın yağmurdan korkusu olmaz

[isim]

• Islak olma durumu

  Islaklık iliklerimize işler. - Refik Halit Karay

[sıfat]

• Islık çıkaran

• Islık gibi çıkan

[isim]

• Düzeltme, iyileştirme

  Cezaevlerinin ıslahı.

• Bir hayvan veya bitki türünden daha iyi verim alabilmek amacıyla yapılan işlem

  Tohum ıslah istasyonu.

Ata Sözleri ve Deyimler

• ıslah etmek

[isim]

• Islıklamak işi

[isim]

• Islatılmak işi

[isim]

[eskimiş]

• Düzeltme

  Kadıncağıza paşadan kalan aylık her yeni devlet ıslahatında kırılıp küçülüyordu. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

• Islanma işi