Ir ile Biten 8 Harfli Kelimeler

IR ile biten 8 harfli 9 kelime bulunuyor. Sonu IR olan 8 karekterli kelime listesi ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Ir ile başlayan 8 harfli kelimeler. İçinde Ir olan 8 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

MÜNHASIR17, BAYINDIR16, DERHATIR15, MUBASSIR15, MUNTAZIR14, HAKTANIR13, KALANDIR11, MANASTIR11, TAMTAKIR10

TAMTAKIR

[sıfat]

  • İçinde bulunması gereken şeylerden hiçbiri bulunmayan, bomboş

    Bir zamanlar hazinemiz tamtakırdı, sıçan düşse başı yarılırdı. - Talât Halman

Ata Sözleri ve Deyimler

  • tamtakır kuru (veya kırmızı) bakır
  • tamtakır olmak

KALANDIR

[isim]

  • Dokunmuş kumaş ve bezleri buhar altında veya belli bir ısıda silindir arasından geçirerek ütüleme, parlatma, istenilen boy ve ene göre çektirip germe

Birleşik Kelimeler: kalandır makinesi

MANASTIR (Kelime Kökeni: Rumca)

[isim]

[din bilgisi]

  • Bazı kesin kurallara bağlı rahip veya rahibelerin dünya ile ilgilerini keserek yaşadıkları yapı, keşişhane

    İnsan manastıra kapansın, rahibe olsun daha iyi öyleyse. - Attila İlhan

HAKTANIR

[sıfat]

  • Herkesin hakkını gözeten (kimse), hakşinas

MUNTAZIR (Kelime Kökeni: Arapça muntaẓir)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Bekleyen, gözleyen

Ata Sözleri ve Deyimler

  • muntazır olmak

DERHATIR (Kelime Kökeni: Farsça der + Arapça ḫāṭir)

[isim]

[eskimiş]

  • Hatırlama

Ata Sözleri ve Deyimler

  • derhatır etmek

MUBASSIR (Kelime Kökeni: Arapça mubaṣṣir)

[isim]

[eskimiş]

  • Okullarda öğrencilerin durumu ile ilgilenen ve düzeni sağlamakla görevli kimse

    Mubassır Uzun Osman'dan bir izinsiz cezası almıştım. - Yusuf Ziya Ortaç

Birleşik Kelimeler: başmubassır

BAYINDIR

[sıfat]

  • Gelişip güzelleşmesi, hayat şartlarının uygun duruma getirilmesi için üzerinde çalışılmış olan, bakımlı, imar edilmiş, mamur (yer), abat

    Bir çığlığa tutunup çıktım da uçurumdan / Bir bayındır kent oldu sağlığım - Turan Oflazoğlu

[isim]

[tarih]

  • Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri

[isim]

  • İzmir iline bağlı ilçelerden biri

MÜNHASIR (Kelime Kökeni: Arapça munḥaṣir)

[sıfat]

  • Bir kimse veya bir şey için ayrılmış, mahsus

    Onu yalnız ince hastalığa münhasır zanneder, başka hastalıklara aldırmadığı hâlde, veremliden son derece çekinirdi. - Reşat Nuri Güntekin

  • Sınırlanmış, sınırlı

    Harp yalnız Avrupa'ya münhasır kalmadı.

Birleşik Kelimeler: nevi şahsına münhasır