[isim]

• Bir kusurun hoş görülmesini gerektiren sebep, mazeret

  Harp tarihi bu saldırı için hiçbir özür bulamayacaktır. - Falih Rıfkı Atay

• Bir kusurun, bir suçun elde olmadan yapıldığını ileri sürme, mazeret

• Sakatlık, bozukluk, eksiklik veya elverişsizlik

  Bu evin birtakım özürleri var. Özrüm var, uzun yol yürüyemem.

• Kusur, defo

Ata Sözleri ve Deyimler

• özrü kabahatinden büyük
• özür dilemek

[isim]

[kimya]

• Bir maddenin herhangi bir yolla elde edilmiş olan özü, ekstre

[sıfat]

[felsefe]

• Bir şeyin aslında veya gerçeğinde olan, ilinekle ilgili olmayıp özde bulunan, deruni, zatî, dışınlı karşıtı

[sıfat]

• Özrü olan

  Aydın denen kişilerimizin bile önemli bir bölümü, okuma özürlü. - Aydın Boysan

• Engelli

• Kusuru olan, defolu

  Özürlü kumaş.

[isim]

[biyoloji]

• Özümlemek işi, yapım, temessül, temsil, asimilasyon, anabolizma, yadımlama karşıtı

[mecaz]

• Edinilmiş bilgileri kendi öz malı durumuna getirme, özümseme

[isim]

[biyoloji]

• Besini özümlemek işi

[mecaz]

• Edinilen bilgilerin bireyin öz malı durumuna gelmesi, özümsenme

[-i]

[biyoloji]

• Canlı varlıklar, dışarıdan aldıkları besinleri, değişikliğe uğratarak yeni bir birleşimle, organizmanın gereksinim duyduğu maddeler durumuna getirmek, temsil etmek

[mecaz]

• Edinilmiş olan bilgileri bireyin öz malı durumuna getirmek, özümsemek

  Toprakları üzerinde gelmiş geçmiş eski insancıl kalıtını özümlemişti. - Necati Cumalı

[isim]

• Özümleme

[nesnesiz]

• Özümleme işine konu olmak, özümsenmek

[isim]

• Özümlenme

[-i]

• Özümlemek

  Okuduğum mektupları özümseyip yüzeysel biçimde unutmam gerekiyordu. - Erendiz Atasü

[isim]

• Özümsetmek işi

[nesnesiz]

• Özümlenmek

[-i]

• Özümseme işini yaptırmak

[sıfat]

• Özrü olmayan

[zarf]

• Özrü olmaksızın

  Özürsüz geç kalanlar.