[-i]

• Korumak, görünmez duruma getirmek veya gizlemek için üstüne bir şey koymak

  Kadın bebeğini itina ile yatırdı, yüzünü örttü. - Aka Gündüz

• Kapamak

  Perihan kızdı, gidip piyanonun kapağını örttü. - Peyami Safa

• Kaplamak

  Sarmaşıklar duvarları örtmüş.

[mecaz]

• Kötü bir durumu belli etmemek, gizlemek, saklamak

  Birinin suçunu örtmek.

Ata Sözleri ve Deyimler

• ört ki ölem

[isim]

• Örülmek işi

  Kelimelerin seçilmesi, cümlelerin örülmesi, ahengin bulunması için müşahhas esaslara sahip olmuştu. - İbrahim Alâeddin Gövsa

[isim]

• `Bir durumun, bir olayın duyulmamasını, yayılmamasını sağlayan önlemler almak` anlamındaki örtbas etmek ve `bir durum, bir olay duyulmamak, yayılmamak` anlamındaki örtbas olmak deyimlerinde geçer

  Onlar da rezaleti örtbas etmek için kızı Bursa'ya kaçırdılar. - Reşat Nuri Güntekin

  Her türlü ayıbın örtbas olacağını sandığı bir uzak diyara alıp götürmüştür. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[isim]

• Olay veya nesnelerin düzenli bir biçimde birbirini takip ederek gelişmesi

[sıfat]

• Örtüsü olan

  Ampir koltuklu, keten masa örtülü bir lokantaydı. - Selçuk Erez

• Örtülmüş, bir şey ile kaplanmış

  Yerler yemyeşil ve ıslak bir çimenle örtülü. - Ahmet Haşim

[mecaz]

• Gizli, saklı

[zarf]

[mecaz]

• Açıklama yapmadan, belli belirsiz bir biçimde, müphem

[isim]

[halk ağzında]

• Örümcek

[isim]

• Örülme işi

  Bu ağır ve etkili örülüşün ilmikleri arasında sıkışıp inceliyor, ufak ufak koparak toz olup dağılıyordu. - Attila İlhan

[sıfat]

• Örgüsü olan, örgü biçiminde bulunan

  Külahının altındaki örgülü beyaz saçlarını tutup koparmak ... ihtiyacını duydu. - Ömer Seyfettin

• Örülmüş

[isim]

• Örgü örüp satan kimse