[isim]

• Kaybolma, yitme

[sıfat]

• Kayıp

[sıfat]

• Yok olmuş, elden çıkmış, mahvolmuş

[sıfat]

• İşe yaramayan, yararsız, boş

Ata Sözleri ve Deyimler

• zayi etmek
• zayi olmak

[isim]

• Yitikler, kayıplar

Ata Sözleri ve Deyimler

• zayiat vermek

[isim]

[eskimiş]

• Yıldızların, belli bir zamandaki yerlerini, durumlarını gösteren çizelge

Ata Sözleri ve Deyimler

• zayiçesine bakmak

[sıfat]

• Eti, yağı az olan, sıska, cılız, arık (insan veya hayvan)

  Uzun boylu, zayıf, ellilik bir hanım. - Sermet Muhtar Alus

• Görevini yapacak yeterli gücü olmayan

  Zayıf bir ordu. Gözleri zayıf.

[mecaz]

• Sağlamlığı, dayanıklılığı olmayan

  Zayıf bir yapı.

[mecaz]

• Önemli, güvenilir olmayan

  Zayıf bir bilgi.

[mecaz]

• Çok az

  Zayıf bir ihtimal.

• Enerjisi, etkisi, yoğunluğu az olan

  Radyoda uzak bir istasyonun zayıf sesini duydu. Zayıf ışık.

[isim]

• Başarısızlığı gösteren not

[mecaz]

• Bilgi yönünden yeterli olmayan, yeteneksiz

  Zayıf bir öğretmen.

[mecaz]

• Kişilik ve ruhsal yönden gereği kadar güçlü olmayan

  Zayıf ve uydurma bir âşık bu cevaba karşı perişan olurdu. - Aka Gündüz

Ata Sözleri ve Deyimler

• zayıf düşmek
• zayıf yerinden (veya noktasından veya damarından) yakalamak

[isim]

• Zayıf olma durumu

  Kavrama hızının zayıflığıyla zekâsının çalımsızlığından ötürü, okulda kendisine kozalak adını takmışlardı. - Çetin Altan

[isim]

• Zayıflamak işi

  Sanki pek şişman bir şeymiş gibi zayıflama hastalığına tutulmuştu. - Memduh Şevket Esendal

[isim]

• Zayıflatmak işi

[nesnesiz]

• Zayıf duruma gelmek

  Biraz zayıflamış, kolalı beyaz yakalığı bollaşmıştı. - Cahit Uçuk

[-i]

• Zayıf olmasına yol açmak

  Zayıflamaktan değil, onu zayıflatmaktan çekinmiyordum. - Falih Rıfkı Atay

[isim]

• Zayıflama işi