[isim]

• Yurtlanmak işi, iskân

[-e]

[-i]

• Yutma (I) işini yaptırmak veya yutmasını sağlamak

[-i]

• Kandırmak, aldatmak

  Çölde karıncalar tosbağaları taşır, bunlar nedir ki diye bir yalan uyduruyor, oğluna yutturuyordu. - Refik Halit Karay

[nesnesiz]

• Tükürüğü yutmak veya bir şey yutuyormuş gibi gırtlağı hareket ettirmek

  Oturup oturup kalkıyor, ağzını açacakken hemen yutkunup kapıyor. - Sermet Muhtar Alus

[mecaz]

• Bir şeyi söylemekle söylememek arasında duraksamak

  Annem kelimelerini yutkunuyor. - Yusuf Ziya Ortaç

[mecaz]

• Bir şeyin yokluğunu kendine yedirememek, kabullenememek

[nesnesiz]

• Yurt özlemi çekmek

[isim]

• Yumaklamak işi

[zarf]

• Tepeden, üstten

Ata Sözleri ve Deyimler

• yukarıdan almak
• yukarıdan bakmak

[-i]

• Yummasını sağlamak

[isim]

• Yuhalatmak işi

[isim]

• Yuhalanmak işi

[-i]

• Birine `yuha` diye bağırmak

  Şiir gecesinde Behçet Kemal'i yuhalamak için düzen kurduklarını işittik. - Salâh Birsel

[isim]

• Yudumlamak işi

[isim]

• Yumuşatmak işi veya durumu

  Sonra belki de o ihtilalci tonunu yumuşatmaya başlamıştı. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[spor]

• Yoğun alıştırmalardan sonra bir kası hiçbir gerginlik veya kasılma bırakmadan dinlendirme

[nesnesiz]

• Sertliği kalmamak, yumuşak duruma gelmek

[mecaz]

• Öfkesi, kızgınlığı, inadı geçmek

  Kurt Hoca şimdi yumuşamış, el pençe divan duruyordu. - Ömer Seyfettin

[isim]

• Yumurta alıp satan kimse

[isim]

• Yuvarlamak işi

• Yuvalama