[nesnesiz]

• `Vak` diye ses çıkarmak

[sıfat]

• Zengin

  Sinan, varlıklı bir ailenin çocuğu. - Ahmet Ümit

[-e]

• Herhangi bir yere ulaşılmak

  Oraya üç saatte varılır.

[isim]

• Vanlı olma durumu

[zarf]

• Zamanında, uygun zamanda

• Bir zamanlar

  Vaktiyle Göksel bile bu soğukkanlılığım karşısında hayrete düşmüştü. - Nazım Hikmet

• Oldukça eski bir zamanda

[zarf]

• Önceden belirlenen, düşünülen vakitte

  Geceyi geçireceğimiz kaza merkezine vaktinde yetişmemiz şüpheye giriyor. - Reşat Nuri Güntekin

[-e]

• Bir işi yerine getireceğine söz vermek

  Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk'ın / Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın - Mehmet Akif Ersoy

[nesnesiz]

• Davranışıyla, tutumuyla bir işi yapacağı duygusunu uyandırmak, umut vermek

  İlmin tatbikatında başarılar sağlayışı insanoğluna pek çok şey vadediyor. - Mehmet Kaplan

[isim]

• Pencere veya kapının üst yanında bulunan ve oda havasının değiştirilmesine yarayan, açılır kapanır bölüm

  Başucundaki vasistası açar, kapıyı da aralık bırakırdı cereyan yapsın diye. - Ayşe Kulin

[sıfat]

• Araçlı

• Dolaylı

  Vasıtalı vergi.

[isim]

• Varsaymak işi

[isim]

• Vardırmak işi

[isim]

• Bir şeyi, bir yerden bir yere çekerek götürüp getirmeye yarayan araç

[mecaz]

• Belirsizlik

  Bir varagele içindeyiz. Mekanizmanın ipi ya şu yana ya bu yana ağdıracak ülkeyi. - Adalet Ağaoğlu

[sıfat]

• Uygun bir zamanda olmayan

  Herhâlde padişah da, annesi ve hemşireleri de dostlarının vakitsiz ölümüne karşı çok müteessir olmuşlardı. - Asaf Halet Çelebi

[zarf]

• Vakti, zamanı gelmeden

  Beni vakitsiz koyup giden anamı düşünür dertlenirim. - Ahmet Muhip Dranas

Ata Sözleri ve Deyimler

• vakitsiz öten horozun başını keserler

[-i]

[eskimiş]

• Koymak

  Dünyaya ilk defa olmak üzere monogaminin temel taşını vazettiler. - Ömer Seyfettin

[isim]

• Deneylerle henüz yeter derecede doğrulanmamış ancak doğrulanacağı umulan teorik düşünce, faraziye, hipotez

  Hüdai, Bayram'ın avurtları çökmüş solgun yüzüne bakarak bir varsayım yapmıştı. - Ayşe Kulin