[isim]

[gök bilimi]

• Merkür

[isim]

• Utanmak durumu, arlanma, teeddüp

  İradesizliğimden utanma duymamaya da alıştım. - Refik Halit Karay

[nesnesiz]

• Onursuz sayılacak veya gülünç olacak bir duruma düşmekten üzüntü duymak, mahcup olmak

  Düğün sofrasında kendisinden başka böyle çatal tutanı göremeyince pek utandı. - Aka Gündüz

[-den]

• Sıkılmak

  Hayır, edebiyattan değil, karşısında şimdiden aczini duyduğum okuyucudan utanıyorum. - Ahmet Haşim

[-den]

• Çekinmek

  Birbirimizden utanarak karşı karşıya on dakika sustuk. - Yusuf Ziya Ortaç

Ata Sözleri ve Deyimler

• utananın oğlu kızı olmamış
• utanıp sıkılmadan

[isim]

• Utanma, hicap

  O zaman tuhaf bir utanca düşüp şaşırır, başımı önüme eğerdim. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Ata Sözleri ve Deyimler

• utancından yere geçmek
• utancından yerin dibine girmek
• utanç duymak
• utanç vermek

[isim]

• Utanma işi

[sıfat]

• Utanması olmayan, sıkılmaz, yüzsüz, arsız

  Utanmazlık siyasetinin veya utanmaz siyasinin önünde sonunda foyası meydana çıkar. - Burhan Felek

[sıfat]

[halk ağzında]

• Utangaç

[isim]

• Utandırmak işi

[-i]

• Utanmasına yol açmak, utanacak bir duruma düşürmek, mahcup etmek

  Muallâ Hanım'a o zamana kadar beni çok utandıran bir sual sormakta mahzur görmedim. - Peyami Safa

[sıfat]

• Bir topluluk içinde gereken güven ve cesareti kendinde bulamayan, rahat konuşamayan ve rahat davranamayan, sıkılgan, mahcup

  Bunlar çoğunlukla çekingen, utangaç olurlardı. - Ayla Kutlu

[isim]

• Utanmaz olma durumu, yüzsüzlük, arsızlık

  Hicap bir ayıp; utanmazlık, sıkılmazlık, yılışıklık bir meziyet oldu. - Burhan Felek

[sıfat]

• Utanmaz bir biçimde yapılan

[zarf]

• (utanma'zca) Utanmaksızın, utanmaz bir biçimde, utanmazcasına

[isim]

• Sıkılganlık, mahcubiyet

  Mücrim onlarmış gibi, baktım, hepsi hüzünde / Çocuk utangaçlığı var hepsinin yüzünde - Faruk Nafiz Çamlıbel