Mün ile Başlayan 8 Harfli Kelimeler

MÜN harfleri ile başlayan 8 harfli 23 kelime bulunuyor. Başında MÜN olan 8 harfli kelimeler ve kelime anlamları.

Ayrıca, "İçinde Mün olan 8 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

MÜNEVVER23, MÜNFESİH22, MÜNHARİF21, MÜNEZZEH21, MÜNHEZİM19, MÜNTEHAP19, MÜNTEHİP19, MÜNAVEBE19, MÜNEBBİH19, MÜNECCİM18, MÜNHASIR17, MÜNFERİT17, MÜNDEMİÇ17, MÜNTESİP16, MÜNDERİÇ16, MÜNTEHİR15, MÜNTEŞİR14, MÜNAKAŞA14, MÜNAZARA14, MÜNKESİR12, MÜNAKASA12, MÜNAKALE11, MÜNEKKİT11

MÜNAKALE (Kelime Kökeni: Arapça munāḳale)

[isim]

[eskimiş]

  • Ulaşım
  • Bir şeyi bir yerden bir yere aktarma

MÜNEKKİT (Kelime Kökeni: Arapça muneḳḳid)

[isim]

[eskimiş]

  • Eleştirmen

    Bir münekkidin oturup, okuyup uğraşacağı bir konuyu ben oturup nasıl yazayım? - Yaşar Nabi Nayır

MÜNKESİR (Kelime Kökeni: Arapça munkesir)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Kırılmış, kırık

[mecaz]

  • Kırgın, gücenmiş

MÜNAKASA (Kelime Kökeni: Arapça munāḳaṣa)

[isim]

[eskimiş]

  • Eksiltme

MÜNTEŞİR (Kelime Kökeni: Arapça munteşir)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Yaygın, yayılmış
  • Yayımlanan, yayımlanmış olan (gazete, dergi vb.)

MÜNAKAŞA (Kelime Kökeni: Arapça munāḳaşa)

[isim]

  • Tartışma

    Seninki mızıkçılık etmeye kalkıyor da onun için münakaşasını yapıyoruz. - Nazım Hikmet

Ata Sözleri ve Deyimler

  • münakaşa etmek
  • münakaşa götürmemek

MÜNAZARA (Kelime Kökeni: Arapça munāẓara)

[isim]

  • Bir konu üzerinde, belli kural ve yöntemlere uyularak yapılan tartışma

    Bir fikrin münazarasıyla kütüphanesinin önünde sabahladığımız geceler olurdu. - Ahmet Hikmet Müftüoğlu

[edebiyat]

  • Divan edebiyatında zıt varlıklar ve kavramlar arasındaki karşıtlığı anlatan yazı türü

MÜNTEHİR (Kelime Kökeni: Arapça munteḥir)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Kendini öldüren, intihar eden

MÜNTESİP (Kelime Kökeni: Arapça muntesib)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Bir yere, birine bağlanmış, kapılanmış, intisap etmiş olan
  • İlgisi bulunan, ilgili

MÜNDERİÇ (Kelime Kökeni: Arapça munderic)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Bir şeyin içinde yer almış

    Kitapta bu bahis münderiç değil.

MÜNHASIR (Kelime Kökeni: Arapça munḥaṣir)

[sıfat]

  • Bir kimse veya bir şey için ayrılmış, mahsus

    Onu yalnız ince hastalığa münhasır zanneder, başka hastalıklara aldırmadığı hâlde, veremliden son derece çekinirdi. - Reşat Nuri Güntekin

  • Sınırlanmış, sınırlı

    Harp yalnız Avrupa'ya münhasır kalmadı.

Birleşik Kelimeler: nevi şahsına münhasır

MÜNFERİT (Kelime Kökeni: Arapça munferid)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Tek, ayrı, kendi başına olan

    Ama bu münferit hayranlıklar aldatmamalı bizi. - Cemil Meriç

MÜNDEMİÇ (Kelime Kökeni: Arapça mundemic)

[sıfat]

[eskimiş]

[felsefe]

  • İçkin

MÜNECCİM (Kelime Kökeni: Arapça muneccim)

[isim]

  • Yıldız falcısı

Birleşik Kelimeler: müneccimbaşı

MÜNHEZİM (Kelime Kökeni: Arapça munhezim)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Bozguna uğramış, bozulmuş, yenilmiş