Mün ile Başlayan 8 Harfli Kelimeler
MÜN harfleri ile başlayan 8 harfli 23 kelime bulunuyor. Başında MÜN olan 8 harfli kelimeler ve kelime anlamları.
Ayrıca, "İçinde Mün olan 8 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.
MÜNEVVER23,
MÜNAKALE (Kelime Kökeni: Arapça munāḳale)
- Ulaşım
- Bir şeyi bir yerden bir yere aktarma
MÜNEKKİT (Kelime Kökeni: Arapça muneḳḳid)
-
Eleştirmen
Bir münekkidin oturup, okuyup uğraşacağı bir konuyu ben oturup nasıl yazayım? - Yaşar Nabi Nayır
MÜNKESİR (Kelime Kökeni: Arapça munkesir)
- Kırılmış, kırık
- Kırgın, gücenmiş
MÜNAKASA (Kelime Kökeni: Arapça munāḳaṣa)
- Eksiltme
MÜNTEŞİR (Kelime Kökeni: Arapça munteşir)
- Yaygın, yayılmış
- Yayımlanan, yayımlanmış olan (gazete, dergi vb.)
MÜNAKAŞA (Kelime Kökeni: Arapça munāḳaşa)
-
Tartışma
Seninki mızıkçılık etmeye kalkıyor da onun için münakaşasını yapıyoruz. - Nazım Hikmet
Ata Sözleri ve Deyimler
- münakaşa etmek
- münakaşa götürmemek
MÜNAZARA (Kelime Kökeni: Arapça munāẓara)
-
Bir konu üzerinde, belli kural ve yöntemlere uyularak yapılan tartışma
Bir fikrin münazarasıyla kütüphanesinin önünde sabahladığımız geceler olurdu. - Ahmet Hikmet Müftüoğlu
- Divan edebiyatında zıt varlıklar ve kavramlar arasındaki karşıtlığı anlatan yazı türü
MÜNTEHİR (Kelime Kökeni: Arapça munteḥir)
- Kendini öldüren, intihar eden
MÜNTESİP (Kelime Kökeni: Arapça muntesib)
- Bir yere, birine bağlanmış, kapılanmış, intisap etmiş olan
- İlgisi bulunan, ilgili
MÜNDERİÇ (Kelime Kökeni: Arapça munderic)
-
Bir şeyin içinde yer almış
Kitapta bu bahis münderiç değil.
MÜNHASIR (Kelime Kökeni: Arapça munḥaṣir)
-
Bir kimse veya bir şey için ayrılmış, mahsus
Onu yalnız ince hastalığa münhasır zanneder, başka hastalıklara aldırmadığı hâlde, veremliden son derece çekinirdi. - Reşat Nuri Güntekin
-
Sınırlanmış, sınırlı
Harp yalnız Avrupa'ya münhasır kalmadı.
Birleşik Kelimeler: nevi şahsına münhasır
MÜNFERİT (Kelime Kökeni: Arapça munferid)
-
Tek, ayrı, kendi başına olan
Ama bu münferit hayranlıklar aldatmamalı bizi. - Cemil Meriç
MÜNDEMİÇ (Kelime Kökeni: Arapça mundemic)
- İçkin
MÜNECCİM (Kelime Kökeni: Arapça muneccim)
- Yıldız falcısı
Birleşik Kelimeler: müneccimbaşı
MÜNHEZİM (Kelime Kökeni: Arapça munhezim)
- Bozguna uğramış, bozulmuş, yenilmiş