[isim]

• Arkalamak işi, müzaheret

[-i]

• İki şey arasında açıklık oluşturmak, az açmak

  Kapısını hafifçe araladı. - Falih Rıfkı Atay

• Aralıklı duruma getirmek, seyrekleştirmek

  Şu sandalyeleri biraz aralayınız.

[halk ağzında]

• Bitkilerin fazla dal ve çubuklarını kesmek, seyrekleştirmek

[isim]

• Araklamak işi, çalma, aşırma

[isim]

• Karalamak işi

• El alıştırmak için çok tekrarlanarak yazılan yazı

• Üstünde düzeltmeler yapılan, temize çekilmemiş yazı taslağı, müsvedde

  İlk şiirim olan bir türkü güftesini, Üsküp türkülerinde gördüğüm vezinle karalamaya başladım. - Yahya Kemal Beyatlı

[mecaz]

• Leke sürme, kötülük yükleme

[isim]

• Kakalamak işi

[nesnesiz]

• Kar yağmak

  Grip salgınının, göğse bir taş gibi oturan bronşitin bütün sebebi havanın bir türlü karlayamamasında, karın yağmamasındaymış. - Nazım Hikmet

[-i]

• Bir şeyde herhangi bir ayıp veya kusur bulunmadığını bildirmek, tenzih etmek

[isim]

• Arıklamak işi

[-i]

• Belirli bir ıra ile belirtmek, karakterize etmek

  Düşkünlere yardım Türk'ü ıralayan bir erdemdir.

[isim]

• Kırklamak işi

[nesnesiz]

• Karma işi yapılmak, karışmak

[halk ağzında]

• Hayvan çiftleşmek

[isim]

• Karma olma durumu

  Meclisin bütün karmalığı bu yuvarlak sofranın etrafında idi. - Falih Rıfkı Atay

[sıfat]

• Makarası olan, makara ile çalışan

[isim]

• Azarlamak işi, paylama

  Büyük abla, kapının yanındaki iskemlenin üstünden fesimi aldığımı görünce çığlık çığlığa beni azarlamaya başladı. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

• Arzulamak durumu