[isim]

• Bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça

  Yazının ekleri.

• Bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça, ilave

  Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki.

• Sonradan katılan, yapılan, dikilen, yapıştırılan parçanın belli olan yeri

• İki borunun birbirine birleştirildiği yer

[sıfat]

• Eklenmiş, katılmış

  Okul müdürüyken okulun ek inşaatında hamallarla birlikte çalışmış. - Haldun Taner

[dil bilgisi]

• Kelime türetmek veya kelimenin görevini belirtmek için kullanılan, başa, sona veya kelimenin içine eklenebilen, bağımlı dil bilgisi ögeleri, lahika

Ata Sözleri ve Deyimler

• ek bent olmak
• ekini belli etmemek

• Türk alfabesinin on dördüncü harfinin adı, okunuşu

[bağlaç]

• Anlam bakımından birbirleriyle ilgili cümleleri birbirine bağlayan bir söz

• Özneyi, tümleci güçlendirerek cümlenin temel bölümüne bağlayan bir söz

  Siz ki beni tanırsınız, niçin böyle düşünüyorsunuz?

• `Öyle, o kadar, o denli` vb.nden sonra, kullanıldığı cümleye güç katan bir söz

• İkinci cümledeki yargının birincideki hareketin yapılışı sırasında görülerek şaşıldığını bildiren bir söz

  Kapağı kaldırmış ki sandık bomboş. Bir de ağzıma aldım ki şeker gibi tadı var.

• İki cümlede anlatılan durumların uyuşmazlığını bildiren bir söz

  Ama o bir şey yapmamıştı ki onun hiç kabahati yoktu. - Osman Cemal Kaygılı

• Yakınma, kınama vb. duyguları anlatmak için bir cümlenin sonuna getirilen bir söz

  O beni sevmez ki! Sana güvenilmez ki!

• Bir soru cümlesinin sonuna getirildiğinde şüphe veya endişe anlatan bir söz

  Acaba gelmez mi ki? Bunu bana bırakırlar mı ki? Acaba ceza verirler mi ki?

• Bazı kelimelerin sonuna bir ek gibi eklenerek birtakım zarflar, yeni edatlar oluşturan bir söz: Belki, çünkü, hâlbuki, mademki, sanki gibi

[isim]

• Bir şeyin geçtiği veya önce bulunduğu yerde bıraktığı belirti, nişan, alamet, emare

  Nihayet bir dönemeçte izlerin sahibini gördüm. - Sait Faik Abasıyanık

• Bir şeyin dokunmasıyla geride kalan belirti

  Yüzünde birtakım diş ve tırnak izleri vardı. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

• Bir olay veya bir durumdan geride kalan belirti, ipucu, emare

  Cinayet izleri.

• Bir olay, bir durum veya yaşayıştan geride kalan belirti, eser

  O çağ uygarlığından iz kalmadı.

[matematik]

• Bir düzlemin başka bir düzlemle veya bir doğru ile kesişmesinden doğan ara kesit

Ata Sözleri ve Deyimler

• iz bırakmak
• izi belirsiz olmak
• izinden yürümek
• izine basmak
• izine dönmek
• izine düşmek
• izine uymak
• izini düşürmek
• izini kaybetmek
• izi silinmek
• iz sürmek

• Türk alfabesinin yirmi dokuzuncu harfinin adı, okunuşu

[isim]

• Bazı sayı sıfatlarıyla birlikte kullanılarak bir olayın ve olgunun her bir tekrarlanışını bildiren söz, defa, kere, sefer, yol

  İki kez İstanbul'a gittim.

[isim]

• Çarpma, dövülme vb. sebeplerle vücutta oluşan bere

  Vücudu eziklerle dolu idi.

[sıfat]

• Ezilmiş veya yassılmış

[sıfat]

[mecaz]

• Olaylar ve hayat şartları karşısında güçsüz ve sıkıntılı duruma düşmüş olan, üzüntülü

[sıfat]

[mecaz]

• Pısırık

[zarf]

[mecaz]

• Üzüntülü bir biçimde

  Hiç de ezik bulmaz kızını, hep güvenmiştir ona. - Tarık Buğra

[sıfat]

• Anlama, kavrama yeteneği olan, zekâsı olan, zeyrek

  En zeki hayvan maymundur.

• Çabuk ve kolay kavrayan

  Bildiğim, onun zeki bir genç olduğu ve ara sıra sevimli, ufak şiirler yazdığıdır. - Memduh Şevket Esendal

• Zekâ varlığı gösteren

  İnce, zeki bir kalemi vardı. - Yusuf Ziya Ortaç

[isim]

• Dişi çocuk

  Oğlu savaşın birinde şehit düştü, iki kızı da evlenip ücra yerlere gittiler. - Halikarnas Balıkçısı

• Üzerinde kadın resmi bulunan iskambil kâğıdı

  Karo kızı.

[ünlem]

• Dişi cinsten birine daha yaşlı biri tarafından kullanılan bir seslenme sözü

Ata Sözleri ve Deyimler

• kız almak
• kız beşikte (veya kundakta), çeyiz sandıkta
• kız gibi
• kızı gönlüne bırakırsan ya davulcuya kaçar (veya varır) ya zurnacıya
• kızı kısrağı
• kızım sana söylüyorum (veya dedim) gelinim sen anla (veya işit)
• kızını (veya evladını) dövmeyen dizini döver
• kız istemek
• kız kaçırmak
• kız vermek

[isim]

• Yalnız bir ailenin oturabileceği biçimde yapılmış yapı

• Bir kimsenin veya ailenin içinde yaşadığı yer, konut, hane

  Ana oğul, yeni kiraladıkları eve bir pazar günü taşındılar. - Necati Cumalı

[mecaz]

• Aile

  Evine bağlı bir adam.

[eskimiş]

• Soy, nesil

Ata Sözleri ve Deyimler

• ev açmak
• ev alma, komşu al
• ev bozmak
• evde kalmak
• evdeki pazar (veya hesap) çarşıya uymaz
• eve çıkmak
• ev ev dolaşmak (veya gezmek)
• evi ev eden avrat
• ev işletmek
• evlerden ırak (veya uzak)
• evlere şenlik
• ev tutmak

• Türk alfabesinin yirmi yedinci harfinin adı, okunuşu

[bağlaç]

• İki kelime veya iki cümle arasına girerek aralarında bir bağ olduğunu anlatan söz

  Galiba bir vehme kapılıyorum ve galiba bir hastalık beynimi kemiriyor. - Aka Gündüz

[kimya]

• Potasyum elementinin simgesi

[isim]

• Bazı resmî kâğıtlara `görülmüştür` anlamında konulan işaret ve bu işareti koyma işi

[eğitim bilimi]

• Ara sınav

[hukuk]

• Bir ülkeye girmek veya bir ülkeden çıkmak için yetkili makamlardan alınması gerekli izin

  İçeriye girmen için vize mi bekliyorsun? İngiliz validenden izin mi gelecek? - Refik Halit Karay

Ata Sözleri ve Deyimler

• vize almak

[isim]

• Kırklareli iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

• Hoşa giden veya çekici bir şeyin elde edilmesinden, düşünülmesinden doğan hoş duygu, haz

  İçtik bu nadir içkiyi yıllarca kanmadık / Bir böyle zevke tek bir ömür yetmiyor yazık - Yahya Kemal Beyatlı

• Güzeli çirkinden ayırt etme yetisi, beğeni

• Tat, lezzet

  Batı edebiyatında şarap içmekten, onun zevkinden hiç bahsedilmez. - Burhan Felek

[mecaz]

• Eğlence

  Su gibi para harcıyor, zevkine zevk, rahatına rahat katıyor. - Necati Cumalı

Ata Sözleri ve Deyimler

• zevk almak (veya duymak)
• zevk etmek
• zevki çıkmak
• zevk için
• zevkinde olmak
• zevkine bakmak
• zevkine ermek (veya varmak)
• zevkine gitmek
• zevkini çıkarmak
• zevkini okşamak
• zevkten dörtköşe olmak

[isim]

• Böcek uçarken veya atılan bir şey hızla geçerken çıkan ses

Ata Sözleri ve Deyimler

• vız gelip tırıs gitmek
• vız gelmek