[sıfat]

[mecaz]

• Çok meraklı, her şeyi anlamak isteyen

  Aman ne kırkmerak kadınmışsın! - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[-i]

• Kına koymak, kına ile boyamak

  Ellerini kınaladı.

[isim]

• Kınalanmak işi

[isim]

• Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde yer alan illerinden biri

[nesnesiz]

• Lohusa veya yeni doğmuş bebek için kırk günü doldurmak

  Lohusa kırkladı.

[-i]

• Bir şeyi kırk defa yapmak ve özellikle birçok defa sudan geçirmek, çok yıkamak

  Ben bu yazının yüzünde itin murdar ettiği kabı kacağı nasıl kırklarım? - Orhan Kemal

[halk ağzında]

• Doğumdan kırk gün sonra bebeği törenle yıkamak

[isim]

• Kırklanmak işi

[nesnesiz]

• Kılları çıkmak

• Bıyığı, sakalı çıkmak

[argo]

• Şüphe etmek

[-i]

• Kısa duruma getirmek

  Ben bu sözü biraz daha kısaltarak tekrar edeceğim. - Reşat Nuri Güntekin

• Kısa gibi göstermek

  Bu giysi boyunu kısaltmış.

[-i]

[-den]

• Sevgide veya kendisiyle ilişkili şeylerde bir başkasının ortaklığına, üstün durumda görünmesine dayanamamak

  Mühür gözlüm seni elden / Sakınırım, kıskanırım - Âşık Ali İzzet

[-i]

• Herhangi bir bakımdan kendinden üstün gördüğü birinin bu üstünlüğünden acı duymak, günülemek, hasetlenmek, haset etmek

• Esirgemek, çok görmek

  Benden bir dilim ekmeği kıskanırdı.

[-i]

• Bir şeye, en küçük saygısızlık gösterilmesine bile dayanamamak

  Her Türk, yurdunu kıskanır.

[mecaz]

• Yerinde olmayı istemek, imrenmek

[isim]

• Kıtıklamak işi

[nesnesiz]

[eskimiş]

• Kuş uçmaya hazırlanmak

• Kalkacakmış gibi kıpırdamak

[isim]

• Kırıklamak işi

[nesnesiz]

• Kırkma işi yapılmak

  Sonra oturtuldu ve terzinin kocaman makasıyla büklüm büklüm saçları ta dibinden kırkıldı. - Necip Fazıl Kısakürek

[isim]

• Kırktırmak işi

[isim]

• Defter, kâğıt, kalem, mürekkep vb. yazı araç ve gereçlerinin bütünü

• Kâğıtla yapılan işlemler