[isim]

• Çiçek veya yaprak işlemeli süs

• İşlemeli veya işlemesiz bir tür küçük yastık

[sıfat]

• Saçları ağarmaya başlamış (erkek)

  Yeni şube reisi, kırk beşlik, ellilik, kıranta, ağzı kalabalık bir adam. - Memduh Şevket Esendal

• İlerlemiş yaşına rağmen bakımlı, özenli (erkek)

  Masanın başında, güneşten yanmış yüzü, sert ve derin çizgilerle dolu, keskin bakışlı, kıranta bir adam oturuyor. - Esat Mahmut Karakurt

• Kırlaşmış (saç, sakal)

  Erkek, tıraşı uzamış kıranta saçlı, kırk yaşlarında bir köylüydü. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

[din bilgisi]

• Kırk kişilik evliya topluluğu

Ata Sözleri ve Deyimler

• kırklara karışmak

[sıfat]

[halk ağzında]

• Daha kısa

  Kısarak boylu, kara kuru Nadir Hanım'ın yerinde şimdi şişman denilecek kadar etlenmiş bir hanım var. - Memduh Şevket Esendal

[-i]

• Bir şeyi uçlarından kesmek

• Saç, sakal veya tüyü kesmek

  Saçlarını çok kırkmışsın.

• Koyun, keçi vb. hayvanların tüylerini kesmek

  Günün birinde ihtiyar çoban koyunun birini kör bir makasla kırkıyordu. - İsmail Hakkı Baltacıoğlu

[isim]

• Kıtlamak işi

• Küçük parçalara ayrılmış şekeri ağızda tutarak çay içme biçimi, kırtlama

[zarf]

• Küçük parçalara ayrılmış şekeri ağızda tutarak

[sıfat]

• İçinde kırk tane bulunan

  Kırklık paket.

• Kırk yaş dolaylarında bulunan (kimse)

  Yalnız yüzünün bir yanı muharebede yanmış kırklık bir memurun ne düşündüğünü anlamak kabil değildir. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

[eskimiş]

• Kırk para

[isim]

• Doğacak çocuk için hazırlanan bez veya giysi

[-i]

• Yapılan bir işin kötü olduğunu belirtir bir biçimde söz söylemek, ayıplamak, takbih etmek

  Kınamazlar güzel sevse yiğidi / Güzel sevmek koç yiğide ar değil - Karacaoğlan

[isim]

• Kınanmak işi

[isim]

• Kınlamak işi

[sıfat]

• Üstünde kırmaları bulunan (giysi), pilili

  Beyaz, kırmalı, fistolu bir gecelik giymiş, yalnız bir kızı düşünüyorum. - Nezihe Meriç

[isim]

• Kısa olma durumu

[isim]

• Kısalmak işi

[sıfat]

• İçine kıtık konmuş olan

[isim]

• Kıtırdama sırasında çıkan sesin adı