[sıfat]

• Yağışsız (hava, mevsim, yıl)

  Kurak bir yıl geçiriyoruz.

• Nem tutmayan, çabuk kuruyuveren, çorak (toprak)

  Bulunduğu toprağın ve yerin sulak, kurak, sıcak ve soğuk olmasına göre gelişir. - Burhan Felek

[isim]

• Kar yağmış bir alana bakma sonucu ortaya çıkan göz kamaşması

[sıfat]

• Karlı bir alana bakma sonucu kamaşmış (göz)

[isim]

[halk ağzında]

• Ark

• Arklar arasında kalan toprak parçası

• Sabanla açılan çizi

[isim]

[halk ağzında]

• Tüylü, kıllı çuha

• Bir cins tüylü av köpeği

[isim]

• Büyük sandal

[isim]

[bitki bilimi]

• Kabakgillerden, sürüngen gövdeli, sarı çiçekli, birçok türü olan bir bitki (Cucurbita)

[bitki bilimi]

• Bu bitkinin türlerine göre yemeği ve tatlısı yapılan ürünü

• Esrarkeşlerin kullandığı bir tür nargile

[müzik]

• Kabak kemane

  Siperin içinde birkaç nefer ayakta ileriye bakıyor, öbürleri aşağı oturmuş konuşuyorlar, gülüyorlar, türkü söylüyorlar, kabak çalıyorlar. - Ömer Seyfettin

[sıfat]

• Ham, tatsız (kavun, karpuz)

[sıfat]

• Tüysüz, dazlak

  Kaba kabak gibi tıraşlı! - Halide Edip Adıvar

[sıfat]

• Dişleri aşınarak yüzeyi düzleşmiş olan (taşıt lastiği)

[sıfat]

[mecaz]

• Bilgisiz, görgüsüz, kaba

[halk ağzında]

• Kısa boynuzlu hayvan

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabak (birinin) başına (veya başında) patlamak
• kabak çıkmak
• kabak gibi

[isim]

[din bilgisi]

• Hz. Muhammed'in Miraç Gecesi'ndeki biniti

[isim]

[kimya]

• Atom numarası 29, yoğunluğu 8,95 olan, 1084 °C'ye doğru eriyen, doğada serbest veya birleşik olarak bulunan, ısı ve elektriği iyi ileten, kolay dövülür ve işlenir olduğundan eski çağlardan beri türlü işlerde kullanılan, kızıl renkli element (simgesi Cu)

[sıfat]

• Bu elementten yapılmış

  Ertesi gün çadırların önünde Haldun Nedret'in Kadıköy'den getirdiği bakır lamba yanıyordu. - Abdülhak Şinasi Hisar

Ata Sözleri ve Deyimler

• bakır çalmak

[isim]

• Bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, kendiliğinden oluşmuş sertçe bölüm, kışır

  Ağaç kabuğu.

  Meyve kabuğu.

  Midye kabuğu.

• Ekmeğin pişme sırasında içinden daha çok sertleşen dış bölümü

[gök bilimi]

• Bir sıvı veya gazı dıştan saran, sert katman

  Yer kabuğu.

[tıp]

• Deri üzerinde bir yaranın veya sivilcenin kurumasıyla oluşan sertçe bölüm

[hayvan bilimi]

• Bir hayvanı dıştan örten kitinli, kalkerli, silisli, kemiksi veya boynuzsu örtü, kavkı

  Herhâlde kabuklu bir deniz hayvanının kabuğu kesmiş olacak. - Sait Faik Abasıyanık

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabuğu dışına çıkmak
• kabuğuna çekilmek
• kabuğunu çatlatmak (veya kırmak)
• kabuk bağlamak (veya tutmak)
• kabuk gibi

[isim]

[eskimiş]

• Sakaların içinde su taşıdıkları ağzı dar, altı geniş, deriden yapılmış kap, su kabı, matara

  Cesaretini toplamak için küçük kırbasına şarap doldurmayı unutmamıştı. - İhsan Oktay Anar

[mecaz]

• Çok su içen kimse

[halk ağzında]

• Çocuklarda karın şişmesiyle beliren bir hastalık

[isim]

• Ara bulucu

• İki şey arasında bağlantı kuran kimse, vasıta

[ticaret]

• Üretici ile tüketici arasında alım satım konusunda bağlantı kuran ve bundan kazanç sağlayan kimse, mutavassıt, komprador

[ekonomi]

• İhracatçının ihracattan doğan alacaklarının büyük bir bölümünün malın yüklenmesinden hemen sonra, kalan kısmının ise para, malı alandan tahsil edildiğinde bir aracı banka tarafından ödenmesini sağlayan kredi veya yatırım tekniği

Ata Sözleri ve Deyimler

• aracı koymak

[isim]

[halk ağzında]

• Karıştırma, kaşıma

[isim]

• Açık kollarla göğüs arasındaki bölüm, aguş

  Kucağımdaki yavrumla yapayalnız kalmıştık. - Sermet Muhtar Alus

[sıfat]

• Açık kollarla göğüs arasına sığabilen miktarda olan

[mecaz]

• Herhangi bir durumun veya şeyin sınırlarının arası, iç

  Oralar her saldırganlıktan korunmuş Türk kucağı idi. - Ruşen Eşref Ünaydın

[mecaz]

• Ortam, ocak

  On yıl var ayrıyım Kına Dağı'ndan / Baba ocağından, yâr kucağından - Faruk Nafiz Çamlıbel

Ata Sözleri ve Deyimler

• kucağına düşmek
• kucağına kurulmak
• kucağına oturmak
• kucağında bulmak
• kucak (veya kucağını) açmak

[sıfat]

• Hafif kırlaşmış

  Tıknaz, kırca, kısa sakallı, kırmızı yüzlü bir efendi. - Memduh Şevket Esendal

[isim]

[halk ağzında]

• Hayvan ve insan memesi

Ata Sözleri ve Deyimler

• cukkayı yutmak

[isim]

[anatomi]

• Vücudun kasıktan tabana kadar olan bölümü

  Yorgun vücudunu zahmetle taşıyan ince bacakları üstünde doğruldu. - Peyami Safa

[anatomi]

• Hayvanlarda yürümeye veya atlamaya yarayan organ

• Bazı şeylerin yerden yüksekçe durmasını sağlayan dayak, destek veya bunlardan her biri, ayak

  İpleri sedirlerin bacaklarına doladılar. - Lâtife Tekin

• İskambil kâğıtlarında genç erkek resimli kâğıt, oğlan, vale

Ata Sözleri ve Deyimler

• bacağına geçirmek
• bacak bacak üstüne atmak
• bacak kadar
• bacak kadar boyu var, türlü türlü huyu var
• bacakları kopmak
• bacaklarını uzatmak
• bacakları tutmaz olmak