[sıfat]

• Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan (kimse)

  İşte senin bu kibar, bu efendi hâllerine bayılıyorum. - Yusuf Ziya Ortaç

• Soylu, köklü (kimse, aile)

  Telefona giderek kibar ve varlıklı insanlara has bir şive ile köşkten otomobili istetti. - Haldun Taner

[isim]

[eskimiş]

• Büyükler, ulular

[isim]

• Kendini beğenme, başkalarından üstün tutma, büyüklenme, benlik, gurur

  Kibirden vazgeçersek sevimli oluruz. - Cemil Meriç

Ata Sözleri ve Deyimler

• kibrine dokunmak
• kibrine yedirememek

[isim]

• Bir ucu sürtünme sonucu yanabilecek birleşimde olan küçük tahta veya karton parçası

  Sol cebinden sigara paketiyle kibriti çıkardı. - Yusuf Atılgan

• İçinde bu parçaları bulunduran küçük kutu

[eskimiş]

• Kükürt

Ata Sözleri ve Deyimler

• kibrit çakmak

[sıfat]

• Kendini büyük gören, büyüklenen, gururlu, mağrur

  Kendisi gayet kibirli, öfkeli olduğu için hizmetçileri ve adamları korkarlar. - Kemal Tahir

[isim]

• Kibrit koymaya yarayan yer veya kap

[isim]

• Kibar olma durumu, incelik

  Nerede kibarlık ararsak orada bayağılığa rastlarız. - Abdülhak Şinasi Hisar

• Kibar bir insana yakışacak biçimdeki söz veya davranış

  Ne imiş derdi diye sormamak kibarlığını içi içini yemesine rağmen gösterdi. - Tarık Buğra

Ata Sözleri ve Deyimler

• kibarlığı tutmak
• kibarlık etmek
• kibarlık taslamak

[isim]

• Kibirli olma durumu, mütekebbirlik

[isim]

• Güdüm bilimi

[zarf]

• Kibar bir insana yakışacak biçimde, kibarcasına

  Otobüse binmeden önce şoförün ehliyeti var mı, yok mu, kibarca sorun. - Bedri Rahmi Eyuboğlu

[isim]

• İsrail'de ortak çalışma esaslarına göre oluşturulmuş tarımsal topluluk

[isim]

• Kibirlenmek işi

[isim]

• Kibrit satan kimse

[sıfat]

[mecaz]

• Cimri

  Yahudi mahallesi, halkı fazla kibritçidir ama ötede beride ışık var. - Reşat Nuri Güntekin

[nesnesiz]

• Kendini üstün görmek, büyüklenmek

[sıfat]

• Kendini büyük görmeyen, büyüklenmeyen

  Tamamıyla gurursuz, kibirsiz, iyi ahlaklı bir ihtiyardı. - Necip Fazıl Kısakürek

[isim]

• Kibirlenme işi