Kar ile Biten 8 Harfli Kelimeler

KAR ile biten 8 harfli 36 kelime bulunuyor. Sonu KAR olan 8 karekterli kelime listesi ve kelime anlamları.

Ayrıca, "Kar ile başlayan 8 harfli kelimeler. İçinde Kar olan 8 harfli kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

TÖVBEKAR22, NÜFUZKAR20, HEVESKAR19, ZÜLFİKAR19, FÜSUNKAR18, GÜNAHKAR18, HİCAZKAR18, LÜTUFKAR17, SEDEFKAR17, TAVİZKAR17, CİLVEKAR17, DAVETKAR16, EFSUNKAR16, GARAZKAR15, HULUSKAR15, VERİMKAR15, HAMURKAR14, HALASKAR13, İSTİHKAR13, İHMALKAR13, SİHİRKAR13, SAHTEKAR13, TAMAHKAR13, ZİYANKAR13, CÜRETKAR13, MÜSTAKAR12, BESTEKAR11, İSYANKAR11, NAMUSKAR11, SEBATKAR11, MAKASKAR10, SİTEMKAR10, TABLAKAR10, KALEMKAR9, SANATKAR9, İTAATKAR8

İTAATKÂR (Kelime Kökeni: Arapça iṭāʿat + Farsça -kār)

[sıfat]

  • İtaatli

KALEMKÂR (Kelime Kökeni: Arapça ḳalem + Farsça -kār)

[isim]

[eskimiş]

  • Tavan ve duvarlara kabartma gibi görünen resimler yapan sanatçı

SANATKÂR (Kelime Kökeni: Arapça ṣanʿat + Farsça -kār)

[isim]

  • Sanatçı

    Başı aylarca ağrımayan, sinirleri bozulmayan, yanılmayan sanatkâr, olduğu yerde sayandır. - Nazım Hikmet

  • El ile yaptığı işi kendisine meslek edinen işçi veya usta

[sıfat]

  • Bir işi ustalıkla yapan, usta, mahir

MAKASKÂR (Kelime Kökeni: Arapça miḳaṣṣ + Farsça -kār)

[isim]

[eskimiş]

  • Kâğıt oymacılığı ile uğraşan kimse, oymacı
  • Kesme ve oyma sanatı ile uğraşan kimse

SİTEMKÂR (Kelime Kökeni: Farsça sitemkār)

[sıfat]

  • Sitem edici, sitem eden

TABLAKÂR (Kelime Kökeni: Arapça ṭabla + Farsça -kār)

[isim]

[eskimiş]

  • Tablacı
  • Büyük konaklarda mutfaktan yemek tablalarını götürüp getiren görevli

BESTEKÂR (Kelime Kökeni: Farsça bestekâr)

[isim]

[müzik]

  • Besteci

    Büyük bir şair, eşsiz bir bestekârdı. - Peyami Safa

İSYANKÂR (Kelime Kökeni: Arapça ʿiṣyān + Farsça -kār)

[sıfat]

  • Başkaldırıcı

    Bey soylu ailelerin çocukları arasından hemen her zaman bir isyankâr çıkar. - Selim İleri

NAMUSKÂR (Kelime Kökeni: Arapça nāmūs + Farsça -kār)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Namuslu

SEBATKÂR (Kelime Kökeni: Arapça s̱ebāt + Farsça -kār)

[sıfat]

  • Sebatlı

MÜSTAKAR (Kelime Kökeni: Arapça mustaḳarr)

[sıfat]

[eskimiş]

  • İstikrar bulmuş, durulmuş

[isim]

  • Karar kılınan, yerleşilen yer

HALASKÂR (Kelime Kökeni: Arapça ḫalāṣ + Farsça -kār)

[isim]

[eskimiş]

  • Kurtarıcı

    Halaskâr Gazi.

İSTİHKAR (Kelime Kökeni: Arapça istiḥḳār)

[isim]

[eskimiş]

  • Hor görme, aşağılama

    Kendimi tutamadım, sanki bu zenginliğe hiç ehemmiyet vermiyormuşum gibi istihkarla yüzümü ekşittim. - Ömer Seyfettin

Ata Sözleri ve Deyimler

  • istihkar etmek

İHMALKÂR (Kelime Kökeni: Arapça ihmāl + Farsça -kār)

[sıfat]

  • İşlerine önem vermeyip onları gelişigüzel yapıveren veya daha sonraya bırakan, savsak, ihmalci

SİHİRKÂR (Kelime Kökeni: Arapça siḥr + Farsça -kār)

[sıfat]

  • Büyülü

    Hakiki şiir, kelimelerinin lügat manalarından ziyade onların tılsım formülleriyle açılır sihirkâr bir bahçedir. - Asaf Halet Çelebi

©2026 kelimelen.com