[sıfat]

• Bakırın kullanılmaya başlamasıyla nitelenen (tarih öncesi dönem)

[nesnesiz]

• Bir şey veya durum karşısında şaşırmak

  Baktılar ve ani bir komutla dondurulmuşçasına öylece kalakaldılar. - Elif Şafak

• Güç durumda kalmak

  Arka tekerler alıp başını geçti gitti. Kırk yolcu yolun ortasında kalakaldık. - Bedri Rahmi Eyuboğlu

[isim]

• Kalınlatmak işi

[isim]

• Rize iline bağlı ilçelerden biri

[-i]

• Oksitlenmeden korumak için bir metal parçasını veya kabı kalay tabakası ile kaplamak

[mecaz]

• Eksiklikleri, kusurları görünüşte gizlemeye çalışmak

[argo]

• Sövmek

  Yıkılır kalırsam senin de seni besleyenin de gelmişini geçmişini kalaylarım, anladın mı? - Memduh Şevket Esendal

[isim]

• Kalaylanmak işi

[isim]

• Kalaylatmak işi

[-e]

[-i]

• Kaldırma işini yaptırmak

[isim]

• Kalımlı olma durumu

[sıfat]

• Soydan geçme, soydan kalma, kalıtımla ilgili, kalıtsal, irsî

  Kadın konularında sağduyudan hayli yoksun oluşu kalıtımsaldı. - Refik Erduran

[tıp]

• Ana babadan çocuklara genler aracılığıyla geçen (özellik, hastalık vb.)

[zarf]

• Kalantor gibi, kalantora yaraşır bir biçimde

[sıfat]

• Temiz kalpli olan

[isim]

• Kalburlamak işi

[isim]

• Kurşun kalemlerin ucunu açmak için kullanılan türlü biçimlerdeki keski, kalem açacağı

[eskimiş]

• Kamış kalemleri açmak için kullanılan uzun saplı küçük bıçak

[sıfat]

• Kalendere yakışır

  Öbürü kalenderce bir gülümseyişle cevap verdi. - Yakup Kadri Karaosmanoğlu

[zarf]

• (kalende'rce) Kalendere yakışır bir biçimde