[isim]

[tarih]

• Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı ordusunda kullanılmış olan, şapkaya benzeyen bir başlık türü

  Kendisi, ayağında postallar, sırtında kaput, başında kabalak, Çanakkale cehenneminde askerliğini yaparken... - Yusuf Ziya Ortaç

[isim]

[halk ağzında]

[bitki bilimi]

• Kabak yaprakları biçiminde etli ve tüylü yaprakları olan, kırlarda ve su kenarlarında yetişen bir bitki

[isim]

• Kaba olma durumu

• Kaba davranış, nezaketsizlik, huşunet

  Bu kabalığımı şimdiki vaziyetime bağışlayınız. - Peyami Safa

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabalık etmek

[sıfat]

• Kabarmış olan

  Kabarık göğsündeki parlak kıvılcımlı tüyleri, altından bir zırh gibiydi. - Ömer Seyfettin

• Çıkıntısı olan, tümsekli

[isim]

• Kabarmak işi

  Böyle birdenbire kabarmayı, sonra yine birdenbire sönüvermeyi anlıyorum. - Nazım Hikmet

[mecaz]

• Duygulanma

  Bir de mektuplar okunurken ve selamlar söylenirken içinde tuhaf bir kabarma beliriyordu. - Halide Edip Adıvar

[mecaz]

• Kendini üstün görme, büyüklük taslama

[coğrafya]

• Ay ve Güneş'in çekim etkisiyle büyük denizlerde suların yükselmesi, met(I)

[isim]

• Tümsek, çıkıntı, kabarmış yer

  Bunlar biraz eğildikleri zaman cübbelerin arkasında tabanca kabzalarının kabartısı görülür. - Falih Rıfkı Atay

[sıfat]

• Kablosu olan

• Kablo aracılığıyla işlevini yapan (araç, gereç)

[sıfat]

• Kabuğu olan

[isim]

• Ordu iline bağlı ilçelerden biri

[sıfat]

• Kabuğu andıran, kabuğa benzeyen, kabuk gibi, kabuğumsu

  Kabuksu tüyler.

[sıfat]

• Karabasan dolu, sıkıntılı ve korkulu

  Zeynep yatağına dönünce derin ve kâbuslu bir uykuya daldı. - Halide Edip Adıvar

[isim]

• Uygunsuz hareket, çirkin, yakışıksız davranış, suç, kusur, töhmet

  Bir kabahat gizlenirse büyür, söylenirse küçülür. - Peyami Safa

[hukuk]

• Hafif hapis, para cezası veya meslek ve sanattan alıkonulma ile cezalandırılan suç

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabahati (birinde) bulmak (veya aramak)
• kabahati (birine veya bir şeye) yüklemek
• kabahat işlemek (veya etmek)
• kabahat samur kürk olsa kimse sırtına almaz

[isim]

• Kabak yetiştiren veya satan kimse

[isim]

• Kabarma işi

[isim]

• Kablo döşeyen kimse

[isim]

[anatomi]

• Eğe kemiklerinin oluşturduğu kafes

  Yüreğinde heyecan büyüdü büyüdü, göğsüne sığmayan bir gürültü kaburgalarını parçalayacaktı. - Halit Ziya Uşaklıgil

• Eğe (I)

[denizcilik]

• Gemilerde dış kaplamanın dayandığı iskelet

Ata Sözleri ve Deyimler

• kaburgaları çıkmak (veya sayılmak)