İmi ile Biten Kelimeler

İMİ ile biten 10 kelime bulunuyor. Sonu İMİ olan kelime listesi ve kelime anlamları.

Ayrıca, "İçinde imi olan kelimeler." içeriklerine bakabilirsiniz.

8 Harfli Kelimeler

FOTOŞİMİ20, BİYOŞİMİ17, TOPONİMİ15

6 Harfli Kelimeler

BEHİMİ13, ALŞİMİ10, KADİMİ9, SAMİMİ9

5 Harfli Kelimeler

DAİMİ8

4 Harfli Kelimeler

DİMİ7, KİMİ5

KİMİ

[zamir]

  • Birtakımı, bazısı, kimisi

    Kimi duvarlarına renkli taşlar kaktı. Kimi bahçesine ağaç dikti. - Lâtife Tekin

[sıfat]

  • Bazı

    Kimi kez, hikâye yazmanın anlık bir istek olduğunu düşünürüm. - Adalet Ağaoğlu

Ata Sözleri ve Deyimler

  • kimi köprü bulamaz geçmeye, kimi su bulamaz içmeye
  • kimine hay hay, kimine vay vay
  • kiminin parası, kiminin duası

Birleşik Kelimeler: kimi vakit, kimi zaman

DİMİ (Kelime Kökeni: Rumca)

[isim]

  • Sıkı dokunmuş bir tür pamuklu kumaş

DAİMÎ (Kelime Kökeni: Arapça dāʾimī)

[sıfat]

  • Sürekli

    Bununla beraber daimî mağlubiyetlerin acısıyla sarsılıyorduk. - Asaf Halet Çelebi

KADİMÎ (Kelime Kökeni: Arapça ḳadīmī)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Sürekli

SAMİMİ (Kelime Kökeni: Arapça ṣamīmī)

[sıfat]

  • İçten (duygu vb.)

    Sanatkâr, bizi söylediklerinin samimi olduğuna da inandırmalı. - Orhan Veli Kanık

  • Candan, açık yüreklilikle davranan

    Çocuklar gibi şakrak, ne kadar şakalaştık / İkimiz, onunla ben, samimi arkadaştık - Enis Behiç Koryürek

[zarf]

  • İçli dışlı, senli benli olarak

    Onunla samimi konuştum.

Ata Sözleri ve Deyimler

  • samimi olmak

ALŞİMİ (Kelime Kökeni: Fransızca alchimie)

[isim]

[eskimiş]

  • Elementleri altına çevirmek isteyen bir iş alanı, simya

    Alşimi birtakım metallerin bulunmasına yol açtığı için kimyanın gelişmesine katkıda bulunmuştur.

BEHİMİ (Kelime Kökeni: Arapça behīmī)

[sıfat]

[eskimiş]

  • Hayvanca, hayvana yakışır bir biçimde olan (duygu)

    Bir behimi zevk gibi kucaklamış, avuçlarımın hararetini ona vakfetmiştim. - Sait Faik Abasıyanık

TOPONİMİ (Kelime Kökeni: Fransızca toponymie)

[isim]

  • Yer adı bilimi

BİYOŞİMİ (Kelime Kökeni: Fransızca biochimie)

[isim]

  • Organ dokularındaki kimyasal olayları inceleyen kimya kolu

FOTOŞİMİ (Kelime Kökeni: Fransızca photochimie)

[isim]

[kimya]

  • Fotokimya