[isim]

[şaka yollu]

• Ufak çocuk

[isim]

• Akrabalığın uzak olduğunu anlatan dızdığının dızdığı deyiminde kullanılır

[isim]

• Kızdırmak işi

• Üzüm çubuklarını köklendirmek için yere gömme, daldırma

[halk ağzında]

• Yüksek vücut ısısı, ateş

[-i]

• Kızmasına neden olmak, kızmasını sağlamak

• Isıtmak

[mecaz]

• Öfkelenmesine neden olmak, öfkelendirmek, sinirlendirmek

  Onları kızdıracak bir kötülük mü yaptın? - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[isim]

• Sızdırmak işi

  Yıllarca sularını sızdırmaya koyuldu / Dalgalar, kıyıları her yaz daha dar buldu - Faruk Nafiz Çamlıbel

[-i]

• Sızmasına yol açmak

  Bu küp suyu sızdırıyor. Son kadeh adamı sızdırdı.

• Haber, sır vb.ni duyurmak, yaymak

  Bu plan üzerinde anlaştılar, sırlarını kimseye sızdırmadılar ve fırsat kollamaya başladılar. - Necip Fazıl Kısakürek

• Eritip süzerek temiz bir duruma getirmek

[mecaz]

• Gizlice sokmak

  Böyleyken efendilerini bırakmadılar ve onu iç kapıdan içeri sızdırdılar. - Necip Fazıl Kısakürek

[isim]

• Kızdırılmak işi

[nesnesiz]

• Kızdırma işine konu olmak veya kızdırma işi yapılmak

[isim]

• Sızdırılmak işi

  Gizlilik derecesi yüksek bir dosya bilgisinin dışarıya sızdırılması ayrıca cezayı müstelzimdir. - Osman Aysu

[zarf]

• Sözlü olarak

• Ağız yoluyla

[nesnesiz]

• Sızdırma işi yapılmak

[isim]

[argo]

• Basit makinelerle fazla özenilmeden kâğıtlara renkli olarak basılan paraları piyasaya süren kimse

  Dızdızcılar yakalandı.

[isim]

[argo]

• Dızdızcının yaptığı iş