[isim]

• Herhangi bir yapıdaki yüzeyleri düzgünleştirmek için kullanılan, yarı akışkan, kum, kireç, çimento karışımı veya toprak harç

  Onu sıvası dökük, iki göz evinde kınalı saçlı, çipil oğlancığını severken görmeli. - Nezihe Meriç

• Bir yapının duvarlarına sürülen ince harç tabakası

Ata Sözleri ve Deyimler

• sıva vurmak

[isim]

• Sıvılarda koyuluk, yoğunluk

  Bal kıvamında.

• Sıvıların koyuluk derecesi

[mecaz]

• Bir şeyin en uygun zaman veya durumu

  Değirmende, daha sabahtan gönderilip hazırlanan yağlı bir oğlak çevirmesini tam kıvamında buldular. - Refik Halit Karay

[spor]

• Spor çalışmalarında başarılı olunabilmesi için fizik ve moral yönünden istenilen iyi durum

Ata Sözleri ve Deyimler

• kıvamına (veya kıvama) gelmek
• kıvamını bulmak

[isim]

[tarih]

• Oğuz Türklerinin yirmi dört boyundan biri

[isim]

[kimya]

• Atom numarası 80, atom ağırlığı 200,5, yoğunluğu 13,59 olan, donma noktası -38,8 °C olduğundan, normal sıcaklıkta sıvı olarak bulunan, gümüş renginde bir element (simgesi Hg)

  Kapıların birinden köpek havlamaları duyuluyor, diğerinden ise cıva kokan bir duman sızıyordu. - İhsan Oktay Anar

Ata Sözleri ve Deyimler

• cıva gibi

[isim]

• Kıvanmak işi, övünme

[isim]

• Sıvamak işi

[sıfat]

• Sıvanır gibi üstüne kaplanmış, örtülmüş veya çok sık takılmış

  Sıvama pırlanta bir taç.

[zarf]

• Zemini hemen hiç görülmeyecek kadar kaplanmış, örtülmüş veya takılmış olarak

[zarf]

• Silme

  Bardağı sıvama doldurdu.

[sıfat]

• Sıva vurulmuş, sıva sürülmüş

  Sıvalı duvar.

• Sıvar gibi bulaşmış, sıvanmış

[sıfat]

• Sıvanmış, kıvrılmış (giysi kolu)

  Eli yüzü karalı, elleri dirseklerine kadar sıvalı mürettipler harıl harıl çalışırlarken arada bana bakıyorlardı. - Orhan Kemal

[-e]

[-le]

• Övünülecek bir olaydan dolayı sevinmek, iftihar etmek, memnun olmak

[sıfat]

• Gereken kıvamı bulmuş olan, özlü

[-i]

• Sıva ile kaplamak, sıva vurmak

  Kırlangıç yapar yuvayı / Çamur sıvayı sıvayı - Anonim şiir

[-e]

[-i]

• Harcı bir yere vurmak

  Çimentoyu duvara sıvamak.

[mecaz]

• Bulaştırmak

  Yüzünün bütün derisini kulaklarının arkasına kadar bir krem tabakasıyla sıvadı. - Peyami Safa

[mecaz]

• Okşamak, sıvazlamak

  Zehra Hanım Tevfik'in ebesiydi ve onu çok severdi. Arkasını sıvardı, teselli verdi. - Halide Edip Adıvar

[argo]

• Küfretmek

[-i]

• Kolu, paçayı yukarı çekip toplamak veya kıvırmak

  Sait elini kolunu sıvayıp ıstakozu çıtır çıtır kırmıştır. - Salâh Birsel

[isim]

• Sıvanmak işi

[isim]

• Sıvatmak işi

[isim]

• Övünme

• Sevinç

  Yeni dostluklar kurmuş olmanın kıvancı içinde ev sahiplerimizden ayrıldık. - Melih Cevdet Anday

Ata Sözleri ve Deyimler

• kıvanç duymak

[isim]

• İki ucu açık küçük boru

• Bir kilit dilinin yerleşmesi için açılmış delik

• Pipo veya sigara ağızlığının sap bölümü

Ata Sözleri ve Deyimler

• zıvanadan çıkarmak
• zıvanadan çıkmak

[isim]

• Birbirine bağlanmak istenen ağaç veya demir parçalarının üzerinde hazırlanmış olan deliklerden geçirilerek ucuna somun takılıp sıkıştırılan iri başlı vida