[isim]

• Anıvermek işi

[isim]

• Atıvermek işi

[isim]

• Akıvermek işi

[isim]

• Alıvermek işi

[-e]

[-le]

• Övünülecek bir olaydan dolayı sevinmek, iftihar etmek, memnun olmak

[nesnesiz]

[halk ağzında]

• Buruşup toplanmak, kıvırcık duruma gelmek

  İplik kıvradı.

• Hızlı yürümek

• Harekete geçmek

[isim]

• Kıvranmak işi

  Bütün zehirlenen köpeklerde görülen ihtilaçlarla kıvranmaya, çırpınmaya başlamıştı. - Halide Edip Adıvar

[isim]

• Kararsızlık, sıkıntı

  ... ne yapacağını bilememenin kıvrantısı içinde... - Haldun Taner

[isim]

• Kıvratmak işi

[isim]

• Asıvermek işi

[sıfat]

[kimya]

• Isı açığa çıkaran, çevresine ısı salan (birleşme, tepkime), ekzotermik

[-i]

• Herhangi bir şeyi bükmek

  Fino, beni görünce kuyruğunu kıvırıp düşmanca havlaya havlaya beyaz dişlerini gösterdi. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

• Kenarından katlamak

• Bir giysinin veya kumaşın kenarını bükerek tersinden dikmek

• Kalçalarını iki yana sallayarak oynamak veya yürümek

• Uydurup söylemek

  Gene yalanları kıvırdı.

[-e]

• Saptırmak, çevirmek

  Arabayı birdenbire sağa kıvırdı.

[nesnesiz]

• Yapmak istememek, yan çizmek

[nesnesiz]

[mecaz]

• Başarmak, başa çıkmak, becermek, hakkından gelmek

  Hâlbuki Nahit onu odasına çekip de baş başa prova yaptığı zamanlarda pekâlâ kıvıracağa benziyordu. - Tarık Buğra

[argo]

• Dolandırmak

  Peki bu kız, zarar ziyan hesabının federasyona üç misli gösterilip Zühtü'nün düğün parasını kıvırdığını bilmez mi? - Emine Işınsu

[isim]

• Kıvırtmak işi

[isim]

• Kıvrılmak işi

  Babasına dille değil, sancıdan ölüyor gibi birkaç kıvrılma, burkulma ile karşılık verdi. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[jeoloji]

• Yer kabuğunun içten gelen etkenlerle dalgalı bir biçim alması

[isim]

• Kıvrım

• Kıvrılan yer, dönemeç

  Yolun kıvrıntısında.