[isim]

• Ayıltmak işi

[isim]

• Hafif ve sürekli kımıldama

[isim]

• Alçak ve anlaşılmaz bir ses çıkararak konuşma

  Dinleyiciler arasında dolaşan mırıltı birden uğultu hâlini aldı. - Necati Cumalı

[isim]

• Sonucu bakımından çok önemli olmayan yanlışlık, sehiv

[isim]

• Çakıl taşı vb. kımıldatıldığında çıkan ses

[isim]

• Bezdirici bir biçimde söylenme, dırdır

  Başın dinç, gönlün rahat. Karı dırıltısı, çocuk gürültüsü yok. - Necati Cumalı

• Çekişme, atışma

  Her gün ana oğul arasında dırıltı eksik değildi. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

Ata Sözleri ve Deyimler

• dırıltı çıkarmak (veya etmek)

[isim]

• Şarıldayan şeyin çıkardığı sesin adı

  Derenin şarıltısı buradan duyuluyor.

[isim]

• Harıldama sırasında çıkan sesin adı

[isim]

• Bir yerden yansıyan hafif kızıl renk, solgun kızıl

  Bilirsin ki ciğer hastalığı çeken insanların yüzü daima bir kızıltı içindedir. - Reşat Nuri Güntekin

[sıfat]

• Bu renkte olan

[isim]

• Parıldama, göze çarpan parlaklık

  Pamuk için için yanıyor, zaman zaman küçük parıltılar çıkarıyordu. - Ayla Kutlu

[isim]

• Şırıldayan suyun çıkardığı sesin adı

  Yüksekten karşıda çağlayanın şırıltısı duyuluyordu. - Ömer Seyfettin

[isim]

• Zırıldama sırasında çıkan sesin adı

• Zımbırtı

  Bırak hırboluğu kirve diyor, çıkar o yenindeki zırıltıyı. - Attila İlhan

[mecaz]

• Can sıkan veya hoşa gitmeyen ses çıkaran nesne

  Elindeki o zırıltıyı bırak.

[mecaz]

• Anlaşmazlık sebebiyle çıkan kavga, geçimsizlik

Ata Sözleri ve Deyimler

• zırıltı çıkarmak

[isim]

• "Cır cır" diye çıkan sesin adı

[isim]

• Boğazdan herhangi bir nedenle boğuk çıkan ses

  Yavaşlayan soluk alışında hafif hırıltı duyuluyordu. - Abbas Sayar

• Gürültüyle çıkan ses

  Hırıltıdan cezbelenen cins köpek gibi artık kendini tutamayarak o da Nükhet'e saldırdı. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

[mecaz]

• Geçimsizlik, kavga

  Ölünceye kadar hırıltı, gürültü içinde mi yaşayalım? - Peyami Safa

[isim]

• Pırıldayan şeyin yansıttığı ışık

  Binbir façetalı bir elmas, her façetada ayrı bir pırıltı. - Cemil Meriç