[isim]

• Sürünün yazın öğle sıcağında dinlendiği gölgelik

• Yolcuların geceyi geçirdikleri yer, han, konak

[isim]

• Neşeli ve hoşça vakit geçirilen toplantı

  Dün geceki heyecan bir eğlenti coşkunluğu idi. - Falih Rıfkı Atay

[isim]

• Eğlemek işi

[isim]

• Eğlenmek işi

• Neşeli, hoşça vakit geçirme

• Alay etme

  Herkesle eğlenmeye ne hakkın var?

• Oyalanma

  Salonun demirbaşı olan piyano, yağmurlu günlerde çocukların eğlenmesi için kullanıldı. - Ayla Kutlu

[-i]

• Durdurmak

  Deveniz gidiyordu eğleyemedim / Kıratın boşanmış bağlayamadım - Halk türküsü

• Oyalamak

  Beni işler eğledi de vaktinde yetişemedim.

• Avutmak

[nesnesiz]

• Neşeli, hoşça vakit geçirmek

  Masadakiler eğlenirlerken vali dalgınlaşmıştı, pek dinlemiyordu konuşulanları. - Ayşe Kulin

[-le]

• Bir kimsenin herhangi bir kusuru veya zayıf noktası ile alay etmek

  Yalnız bunları sordu ve inan ki benimle eğlendi. - Memduh Şevket Esendal

• Bir yerde durmak, beklemek, tevakkuf etmek

  Yemen'e gönderilirken Beyrut'ta bir hafta eğlenmiş hem şehri görmüş hem de Cebel köylerinde gezintiler yapmıştı. - Refik Halit Karay

• Oyalanmak

[isim]

• Eğlenilmek işi

[isim]

• Eğlenme işi

  Garp âleminde eğlenişin bir misali bu. - Yahya Kemal Beyatlı

[isim]

• Eğlenme işi, sefahat

  Eli pek açık ve eğlenceye biraz fazla düşkündü. - Sabahattin Ali

• Neşeli ve hoşça vakit geçirten şey veya kimse

  Karıma göre en güzel eğlence kırda yayan gezmek, kırların havasından istifade etmektir. - Ömer Seyfettin

[isim]

• Yeğlemek durumu, tercih

[isim]

• Gün ortası, öğlen, öğle vakti

  Ertesi gün öğleye kadar nasıl vakit geçireceğini bilemedi. - Peyami Safa

• Öğle ezanı

• Öğle namazı

  Öğleyi de kılar, sonra ağıla çıkarım. - Ömer Seyfettin

[nesnesiz]

• Eğlenme işi yapılmak

  Fatma Hanım'ın bahçesinde eğlenildiğini duyan diğer virane sakinleri de akşamları misafirliğe gelmeye başladılar. - Ömer Seyfettin

[isim]

• Gazino, bar vb. yerlerde müşterileri oyalamak, eğlendirmek amacıyla yapılan ilgi çekici gösteri, atraksiyon

[isim]

• Yeğlenmek durumu

[-e]

[-i]

• Bir şeyi öbürüne göre daha iyi, üstün veya önemli saymak, yeğ tutmak, tercih etmek

  Aslında susmayı yeğlerdi şu anda. - Elif Şafak