[isim]

[mecaz]

• Bir kimsenin onuru, haysiyeti

Ata Sözleri ve Deyimler

• yüzsuyu dökmek

[sıfat]

• Yüzü olmayan

[mecaz]

• Utanmaz, sıkılmaz, çekinmez, arsız

  Arkasından en yüzsüz tulumbacının ağzından çıkamayacak bir küfür daha. - Reşat Nuri Güntekin

[isim]

• Yüzsüz olma durumu, yüzsüzce davranış

  Yüzsüzlüğün bu derecesine kimi kızıyor, kimi kahkahalarla gülüyordu. - Reşat Nuri Güntekin

[zarf]

• Utanmaz, sıkılmaz bir biçimde

[sıfat]

• Pürüzü olmayan

  Yüzü bir sabah gibi düz ve pürüzsüzdü. - Kenan Hulûsi

• Düzgün (ses)

  Pürüzsüz, billur gibi sesleri İncirlik, Kanlıdere taraflarını çın çın öttürüyordu. - Osman Cemal Kaygılı

[zarf]

• Hatasız, takılmadan

  Pürüzsüz, tane tane şarkı söyler gibi ahenkli bir konuşma tarzı vardı. - Haldun Taner

[isim]

• Yüzsüzleşmek işi

[nesnesiz]

• Yüzsüz duruma gelmek, yüzsüz olmak

[isim]

• Pürüzsüz olma durumu

  Cenap Şehabettin Bey'in aşk şiirlerinin pürüzsüzlüğü derecesinde değilse bile daha içinden gelen ve şahsi bir cazibeyle eserler yazmıştı. - Halide Edip Adıvar

[isim]

• Yüzsüzleştirmek işi

[-i]

• Yüzsüz duruma getirmek

[isim]

[bitki bilimi]

• Kahkaha çiçeği

[isim]

[mecaz]

• Değeri az, cicili bicili şey