[sıfat]

• Sapı olan (üzüm vb.)

• Çöple, süprüntüyle karışmış

[isim]

[bitki bilimi]

• Düğün çiçeğigillerden, kökleri iç sürdürücü olarak kullanılan, karaçöpleme, yeşilçöpleme ve sarıçöpleme gibi türleri olan bir bitki, marulcuk (Helleborus)

[isim]

• Çöplerin atıldığı veya biriktirildiği yer, çöp tenekesi, küllük, süprüntülük, gübürlük, mezbele, mezbelelik

[mecaz]

• Her türlü yetkinin sınırsızca kullanıldığı yer

  Evvelden buraları onların çöplüğü idi. - Ömer Seyfettin

[mecaz]

• Çok kirli yer

[isim]

• Çöplenmek işi

  Onun, gördüğü bazı işlerden çöplenmesine müsaade ediyordu. - Ercüment Ekrem Talu

[isim]

[bitki bilimi]

• Zambakgillerden, yapraklarının uzun, geniş olması, çiçeklerinin güzelliği dolayısıyla bahçe çiçekleri arasına giren zehirli bir bitki cinsi (Veratrum album)

[nesnesiz]

[teklifsiz konuşmada]

• Çeşitli yiyeceklerden azar azar yemek

  Onun bıraktığı yemekten bir süre çöplenmiş. - Attila İlhan

[mecaz]

• Kendine açıktan ufak tefek çıkarlar sağlamak

[isim]

• Çöplenme işi

[isim]

• Çöplenebilmek işi

[isim]

• Çöplükleri satın alarak işe yarar madde ve malzemeleri yeniden değerlendirmek için hazırlayan kimse

[nesnesiz]

• Çöplenme ihtimali veya imkânı bulunmak

[isim]

• Çöplükçünün yaptığı iş