[sıfat]

[felsefe]

• Hiçbir denemeye dayanmayan ve akıl yordamıyla bulunup ortaya konan, apriori

[isim]

• Önsel olma durumu

[isim]

• Hiçbir belirti yokken bir şeyin olacağını sezme, içe doğma, hissikablelvuku, altıncı duyu, altıncı his

  Bir önsezi, benliğini derinden derine yokluyor kuruntusuna kapılmıştı. - Tarık Buğra

[felsefe]

• Temellendirilmeyen duygu, verilmemiş olanın, bilinmeyenin, özellikle gelecekle ilgili olanın önceden duyulması

[isim]

[ruh bilimi]

• Belli bir amaca veya sonuca yönelen, faaliyete dönüşmeyen etki gücü, temayül

  Günün belirli saatlerindeyse ezan sesi gizemci yönsemelere çağırıp durur. - Selim İleri

[sıfat]

• Önsezisi olan

[sıfat]

• Yönü olmayan

[mecaz]

• Amaçsız

  O henüz şekilsiz, yönsüz isteklerinin peşinde başıboş bir hayat sürmektedir. - Necati Cumalı

[isim]

• Yönsüz olma durumu