[sıfat]

• Yüzeyde kalmayıp derine inen, asıl konuyu da içine alan.

  Kökten bir değişiklik.

[isim]

[tarih]

• Göktürk

[sıfat]

[dil bilgisi]

• Aynı kökten gelen çeşitli yapı ve görevi olan (kelimeler): Sevgi, sevinç, sevme; vergi, verim, veri; başlık, başlangıç, başkan gibi

[sıfat]

• Köktencilikten yana olan, köktencilik yanlısı olan, radikal

[isim]

• Söktürmek işi

[-e]

[-i]

• Sökme işini yaptırmak

  O zamanlar sağlam dişi söktürüp yerine altın diş taktıran, böylece güzelleştiğine inanan insanlar hâlâ vardı. - Ayla Kutlu

[isim]

• Döktürmek işi

[isim]

[tarih]

• VI-VIII. yüzyıllarda Moğolistan ve Orta Asya'da yaşamış eski bir Türk ulusu ve bu ulustan olan kimse, Köktürk

[isim]

• Bilimde, dinde, siyasette kökten yenilikler yapma eğilimi, radikalizm

[felsefe]

• Ele alınan konunun temel nedenlerine, köklerine kadar inen düşünce biçimi, radikalizm

[felsefe]

• Yaşama biçimlerini, yaşama ilişkilerini eleştirip kökten değiştirme eğiliminde sonuna kadar giden görüş

[toplum bilimi]

• Kurulu düzenin temellerine yönelik toplumsal ve ekonomik değiştirmelerden yana olan tutum veya öğreti, radikalizm

[-e]

[-i]

• Dökme işini yaptırmak

[nesnesiz]

[teklifsiz konuşmada]

• Kolaylıkla ve güzel söylemek, yazmak veya oynamak

  Walter Scott da bir tek çizik olmadan dört yüz, beş yüz sayfa döktürürmüş. - Salâh Birsel

[isim]

• Göktürkçe

[isim]

• Çöktürmek işi

[-i]

• Çökmesine yol açmak, çökmesine sebep olmak

[isim]

• Çöktürülmek işi

[isim]

• Göktürk dili, Orhon Türkçesi, Köktürkçe

[sıfat]

• Bu Türkçeyle yazılmış olan