[-i]

[halk ağzında]

• Köklemek

• Fide, sebze veya asma çubuğunun ufaklarını köküyle çıkararak başka yere dikmek

[nesnesiz]

• Bitkide kök oluşmak, bitki kök salmak, kök tutmak

[mecaz]

• Köklü, temelli bir biçimde yerleşmek

  Türklük ülküsünün biraz daha köklendiğini, büyüdüğünü, yeşerdiğini duyarız. - Orhan Seyfi Orhon

[-i]

• Ökse ile yakalamak

[sıfat]

• İçinde çökelek bulunan, çökeleği olan

[-i]

[kimya]

• Çökelmeye uğratmak, çökelmesini sağlamak

[-i]

• Çöktürüp oturtmak

  Ve devesini çökertip gözyaşları içinde düşünceye daldı. - Necip Fazıl Kısakürek

• Bulunduğu yere yıkmak, çökmesini sağlamak

  Böyle bir bahar taşmasında, bizim kerpiç evi çökertti. - Sait Faik Abasıyanık

[mecaz]

• Moral bozmak, dağınıklığa yol açmak

  Boş oturmak, aylak durmak insanı çabuk çökertir. - Haldun Taner

[nesnesiz]

• Güçlü bir biçimde yerleşmek, yer etmek, kök salmak

  Nice yıl, cetlerimiz kökleşerek bir yerde, manevi varlığının resmini çizmiş havaya. - Yahya Kemal Beyatlı

[-i]

• Öksürmesini sağlamak

[-e]

[-i]

• Sökme işini yaptırmak

  O zamanlar sağlam dişi söktürüp yerine altın diş taktıran, böylece güzelleştiğine inanan insanlar hâlâ vardı. - Ayla Kutlu

[isim]

• Tökezlemek işi

[-e]

[-i]

• Dökme işini yaptırmak

[nesnesiz]

[teklifsiz konuşmada]

• Kolaylıkla ve güzel söylemek, yazmak veya oynamak

  Walter Scott da bir tek çizik olmadan dört yüz, beş yüz sayfa döktürürmüş. - Salâh Birsel

[isim]

• Göktürkçe

[isim]

• Çökebilmek işi

[-i]

• Çökmesine yol açmak, çökmesine sebep olmak

[isim]

• Dökümlemek işi