[sıfat]

• Kökenle ilgili olan

[isim]

• Kökertmek işi

[-i]

• Ağaç veya bitkiyi kökü ile birlikte topraktan çıkarmak, kökertmek

• Toprakta kalan bitki köklerini ayıklamak

• Bağ çubuklarını veya fidanları köklendirip dikmek

• Minder, şilte vb.nin iki yüzünü yer yer dikişlerle tutturmak

• İnce saç örgülerinden birkaçını yeniden bir arada örmek

[mecaz]

• Motorlu araçlarda gaz pedalına sonuna kadar basmak

[-i]

• Sazı kurmak

[isim]

• Köklenmek işi

[-i]

[halk ağzında]

• Lökle yapıştırmak

[isim]

[mecaz]

• Taşlı, çakıllı yol

[isim]

• Ökselemek işi

[isim]

• Köklenme işi

[sıfat]

• Köktencilikten yana olan, köktencilik yanlısı olan, radikal

[sıfat]

• Alışılmış olan, yenilik getirmeyen, geleneksel, klasik

[isim]

• Çökertmek işi veya durumu

  Kollarım geriliyor, adam gerilmiş kollarımla beni yere çökertmeye çalışıyor. - Adalet Ağaoğlu

• Muğla yöresine ait bir tür halk oyunu ve halk türküsü

[askerlik]

• Cep

[isim]

• Deniz dibine indirilerek üstüne balıklar geldiğinde köşelerinden çekilip kaldırılan ağ

[-i]

• Devenin çökmesini sağlamak

[isim]

• Çökeltmek işi

[nesnesiz]

[kimya]

• Bir sıvının içinde erimiş olan katı bir madde bir ayıracın yardımıyla sıvı dibine çökmek, teressüp etmek

[isim]

[halk ağzında]

• Kadın, eş