[isim]

[coğrafya]

• Ot bitmeyen, tuzlu, kıraç, kurak, yarı bozkır, yarı çöl özelliği gösteren yer

[isim]

[coğrafya]

• Kurakçıl otsu bitkilerden oluşan, sıcak ve ılıman iklimlerdeki ağaçsız doğal alan, step

  Köyün etrafı çıplak, ümitsizlik verici tepelerle ve bozkırla çevrilidir. - Mehmet Kaplan

[isim]

• Konya iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

• Afyonkarahisar iline bağlı ilçelerden biri

[isim]

• Donmuş deniz, göl veya ırmaklarda ulaşımı öteki gemilere kolaylaştırmakta kullanılan, buzları kırarak yol açmak için yapılmış gemi

[sıfat]

• Bozkıra ait, bozkıra ilişkin

• Anadolu'nun verimli olmayan bölgesine ait olan (kimse)

  Bozkırlı bir çocuğum. On sekizime varmadan kalkıp İstanbul'umuza iniş yapmışım. - Adalet Ağaoğlu

[isim]

[hayvan bilimi]

• Solunumunu hem akciğer hem de solungaçlarıyla yapan, arka üyeleri olmayan, otçul amfibyumlar sınıfından bir hayvan

[isim]

• Mayıs ayında ağaçların filizlendiği mevsimde esen bir fırtına

[isim]

• Dazkırlaşmak durumu

[nesnesiz]

• Doğal olaylar veya insanların etkisiyle yeryüzü bölgesi çıplaklaşmak ve kelleşmek

[isim]

• Bozkırlaşmak işi veya durumu

[nesnesiz]

• Bozkır durumuna gelmek