[sıfat]

• Soyunun özelliklerini yitirmiş olan (kimse, bitki vb.), dejenere

• Biyolojik ve toplumsal ölçüler yönünden göze batacak kadar kötüye giden (kimse), dejenere

  Ağaç deyip geçme, onun da soylusu olur, soysuzu olur. - Tarık Buğra

[mecaz]

• Kötü tanınmış, ahlaksız

[sıfat]

• Benzerleri arasında boyu kısa olan

[isim]

• Rize iline bağlı ilçelerden biri

[sıfat]

• Huyu iyi olmayan, kötü huylu

  Yeni edindiği bu huysuz ve kavgacı tabiatı, küçükken masum hâllerinin ona sağlamış olduğu hoşgörüyü çabucak yok etti. - Yaşar Nabi Nayır

[isim]

• Soysuz olma durumu

• Soysuzca davranış

  Meğer ne kadar soysuzluğa uğramışız. - Falih Rıfkı Atay

[isim]

• Kısa boylu olma durumu

[isim]

[hayvan bilimi]

• Şahin cinsinden yırtıcı bir kuş

[zarf]

• Soysuz bir biçimde, soysuza yakışırcasına

[isim]

• Huysuz olma durumu

• Huysuzca davranış

Ata Sözleri ve Deyimler

• huysuzluk etmek

[sıfat]

• Biraz huysuz

[zarf]

• (huysu'zca) Huysuz bir biçimde

[isim]

• Huysuzlanmak işi

[isim]

• Soysuzlaşmak işi, dejenerasyon

[nesnesiz]

• Huysuzluk etmek, huysuzca davranmak

  Çocuk uykusu geldiği için huysuzlanıyor.

[nesnesiz]

• Biyolojik, toplumsal, doğal bozulmaya, dağılmaya uğramak, tefessüh etmek

• Yaşama biçimi ve görevlerinde gerilemek, bozulmak, yozlaşmak, tefessüh etmek

[isim]

• Huysuzlanma işi