[sıfat]

• Ayın etkisiyle huyunun değiştiği sanılan (kimse)

• Değişken huylu, kararsız (kimse)

[bağlaç]

• Aralarında karşıtlık, aykırılık bulunan iki cümleyi “tersine olarak, aksine” anlamlarıyla birbirine bağlayan bir söz, oysaki, hâlbuki, meğer

[sıfat]

• Başkalarına kolayca uyabilen, sözlerini dinleyip karşı gelmeyen, yumuşak başlı

  Kadın uysal olduğu zaman kuvvetlidir. - Aka Gündüz

[zarf]

• Başkalarına kolayca uyabilen, sözlerini dinleyip karşı gelmeyen, yumuşak başlı bir biçimde

  Ona vefasızlıkta biraz düşünceli davranmayı yararlı buluyor, yalnızca bulduklarında yeni başkana pek uysal davranıyorlardı. - Memduh Şevket Esendal

[bağlaç]

• Oysa

  Oysaki daha önce onunla tanışmayı çok istemiştim. - Necati Cumalı

[sıfat]

• Huzur ve refah içinde olan

[sıfat]

• Soyla ilgili

[isim]

• Aysar olma durumu

[sıfat]

• Duyuyla alınan

[isim]

• Uysal olma durumu

  İki derin ve çocuk gibi siyah gözleri, kalın tüylü kaşları altından uysallıkla bakıyor. - Halide Edip Adıvar

• Uysalca davranış

  Hemen göze çarpan bir kırıtkanlık ve uysallık vardı. - Falih Rıfkı Atay

• kendine güveniyorsa, yürekliyse

Ata Sözleri ve Deyimler

• sıkı basmak
• sıkıdan geçirmek
• sıkı durmak
• sıkı tutmak
• sıkıya almak
• sıkıya gelmek

[zarf]

• Uysal bir biçimde

[isim]

• Baysal olma durumu

[isim]

• Uysallaşmak durumu

[nesnesiz]

• Uysal duruma gelmek, uysal olmak

[isim]

• Uysallaştırmak işi