[zarf]

• Genellikle

  Şenlik pansiyonerleri de ekseriyetle iratları düzgün kimseler değildir. - Hüseyin Rahmi Gürpınar

• Çoğunlukla

[isim]

• Esneklik

[sıfat]

• İnsanlığı olan, mürüvvetli

  Şöyle böyle derler amma erkeklerin içinde de ne insaniyetlileri var. - Reşat Nuri Güntekin

[-e]

• Niyet etmek, tasarlamak

  Birkaç kere gitmeye niyetlendi. - Yusuf Ziya Ortaç

• Oruç tutmaya karar vermek

[sıfat]

• Yetenekli

Ata Sözleri ve Deyimler

• kabiliyetli çırak ustayı geçer

[sıfat]

• Sorumlu

• Sorumluluk gerektiren

  Mesuliyetli bir iş.

[zarf]

• Karşısındakine güvenerek, kendine yakın bularak

• Doğru bir biçimde

[isim]

• Yetişkin olma durumu

  Her insan, hayatının bütün evrelerinde; çocukluğunda, gençliğinde, yetişkinliğinde başarılı olmak ister.

[isim]

• Niyetsiz olma durumu

[isim]

[eskimiş]

• Bir görevlinin, yanlış ve kötü hareketleriyle davranışlarını ilgili ve yetkili makama bildiren yazı, şikâyet mektubu

[isim]

[eskimiş]

• Başsağlığı dileme yazısı

[-e]

[-i]

• Birini, bir şeyi gitmekte veya gitmek üzere olan bir kimse veya şeye ulaştırmak, ulaşmasını sağlamak

• Vaktinde hazır olmasını sağlamak, tamamlamak, bitirmek

  Kitabı önümüzdeki aya yetiştireceğim.

• Birini gerekli bir iş için tam zamanında bir yere götürmek

  Hastayı doktora yetiştirmek.

[nesnesiz]

• Üretmek, büyütmek, geliştirmek

  Evlerinin bahçesinde bir iki elma, erik ağacı yetiştirirler. - Necati Cumalı

• İletmek, duyurmak

• Sağlayıp vermek

  Sigara yakmak isteyenlere kibrit yetiştirir. - Haldun Taner

[-i]

• Yetmesini sağlamak

  Cephemiz susuz, kuru ekmek ve benzini güç yetiştiriyoruz. - Falih Rıfkı Atay

[-i]

• Aceleyle ulaştırmak

[-e]

[mecaz]

• Söylenmemesi gereken bir şeyi birine hemen söylemek

  Hiç kalır mı? Ertesi gün valiye yetiştirdiler. - Memduh Şevket Esendal

[-i]

[mecaz]

• Çocuğun gelişip büyümesine özen göstermek

  Munise'yi güzel ahlaklı bir kadın olarak yetiştirecektim. - Reşat Nuri Güntekin

[-i]

[mecaz]

• Eğitim, öğrenim sağlamak

[isim]

• Yetkinleşmek işi, tekemmül

[isim]

• Yetkisiz olma durumu, salahiyetsizlik

[isim]

• Kanaatkârlık