[sıfat]

• Başkalarına kolayca uyabilen, sözlerini dinleyip karşı gelmeyen, yumuşak başlı

  Kadın uysal olduğu zaman kuvvetlidir. - Aka Gündüz

[zarf]

• Başkalarına kolayca uyabilen, sözlerini dinleyip karşı gelmeyen, yumuşak başlı bir biçimde

  Ona vefasızlıkta biraz düşünceli davranmayı yararlı buluyor, yalnızca bulduklarında yeni başkana pek uysal davranıyorlardı. - Memduh Şevket Esendal

[sıfat]

• Duyuyla alınan

[isim]

• Uysal olma durumu

  İki derin ve çocuk gibi siyah gözleri, kalın tüylü kaşları altından uysallıkla bakıyor. - Halide Edip Adıvar

• Uysalca davranış

  Hemen göze çarpan bir kırıtkanlık ve uysallık vardı. - Falih Rıfkı Atay

[zarf]

• Uysal bir biçimde

[isim]

• Uysallaşmak durumu

[sıfat]

• Huyu iyi olmayan, kötü huylu

  Yeni edindiği bu huysuz ve kavgacı tabiatı, küçükken masum hâllerinin ona sağlamış olduğu hoşgörüyü çabucak yok etti. - Yaşar Nabi Nayır

[nesnesiz]

• Uysal duruma gelmek, uysal olmak

[isim]

• Uysallaştırmak işi

[isim]

• Huysuz olma durumu

• Huysuzca davranış

Ata Sözleri ve Deyimler

• huysuzluk etmek

[-i]

• Uysal duruma getirmek

[sıfat]

• Biraz huysuz

[zarf]

• (huysu'zca) Huysuz bir biçimde

[isim]

• Huysuzlanmak işi

[nesnesiz]

• Huysuzluk etmek, huysuzca davranmak

  Çocuk uykusu geldiği için huysuzlanıyor.

[isim]

• Huysuzlanma işi

[isim]

• Huysuzlaşmak işi